გამოცოცხლება
ხა−რობს გუ−ლი, ხა−რობს გუ−ლი ი−მას,
რომ და−შორ−და გრი−გალ−სა და წვი−მას.
რომ ლექს−თა ცე−ცხლს გადა−შორ−და ფერფ−ლი
(ი−ყო მსხვერპ−ლი, მაგ−რამ მსგავ−სი მსხვერპ−ლი?)
სევ−დი−ა−ნი თვალს მო−შორ−და რუ−ლი,
გა−მო−ცო−ცხლდა, გა−მო−ცო−ცხლდა გუ−ლი.
სიხარუ−ლით კვლავ წკრი−ა−ლებს ქნა−რი
(ი−ყო მკვდა−რი... მაგ−რამ მსგავ−სი მკვდა−რი? )
რომ და−შორ−და გრი−გალ−სა და წვი−მას.
რომ ლექს−თა ცე−ცხლს გადა−შორ−და ფერფ−ლი
(ი−ყო მსხვერპ−ლი, მაგ−რამ მსგავ−სი მსხვერპ−ლი?)
სევ−დი−ა−ნი თვალს მო−შორ−და რუ−ლი,
გა−მო−ცო−ცხლდა, გა−მო−ცო−ცხლდა გუ−ლი.
სიხარუ−ლით კვლავ წკრი−ა−ლებს ქნა−რი
(ი−ყო მკვდა−რი... მაგ−რამ მსგავ−სი მკვდა−რი? )
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
|
ჰამლეტის ქნარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
სარეველამურმან ლებანიძე |
|
გულსა მომაწვა ვარამიხალხური |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
