kids.ge logo

მე და ღამე

ფავორიტებში დამატება
ეხ−ლა რო−ცა ამ სტრი−ქონს ვწერ, შუ−ა−ღა−მე იწ−ვის, დნე−ბა,
სი−ო, სარკმ−ლით მო−ნაქ−რო−ლი, ველ−თა ზღა−პარს მე−უბ−ნე−ბა.
მთვა−რით ნა−ფენს ა−რე−მა−რე ვერ ი−ცი−ლებს ვერ−ცხლის სა−ბანს,
სი−ო არ−ხევს და ა−ტო−კებს ჩემს სარკმ−ლის წინ ი−ა−სა−მანს.

ცა მტრე−დის−ფერ, ლურჯ სვე−ტე−ბით ი−სე ა−რის და−სე−რი−ლი,
ი−სე ა−რის სავ−სე გრძნო−ბით, ვით რით−მე−ბით ეს წე−რი−ლი.
სა−ი−დუმ−ლო შუ−ქით ა−რე ი−სე ა−რის შე−სუდ−რუ−ლი,
ი−სე სავ−სე უხვ გრძნო−ბე−ბით, ვით ამ ღა−მეს ჩე−მი გუ−ლი.

დი−დი ხნი−დან სა−ი−დუმ−ლოს მეც ღრმად გულ−ში დავატა−რებ,
არ ვუმჟ−ღავ−ნებ ქვეყ−ნად არ−ვის, ნი−ავ−საც კი არ ვაკა−რებ.
რა ი−ცი−ან მე−გობ−რებ−მა, თუ რა ნაღ−ველს ი−ტევს გუ−ლი,
ან რა ა−რის მის სიღრ−მე−ში სა−უ−კუ−ნოდ შე−ნა−ხუ−ლი.

ვერ მომ−პა−რავს ბნელ გუ−ლის ფიქრს წუ−თი წუთ−ზე უ−ა−მე−სი,
სა−ი−დუმ−ლოს ვერ მომ−ტა−ცებს ქა−ლის ხვევ−ნა და ა−ლერ−სი.
ვერც ძი−ლის დროს ნა−ზი ოხვ−რა და ვერც თა−სი ღვი−ნით სავ−სე,
ვერ წა−მართ−მევს, რაც გუ−ლის ბნელ სიღრ−მე−ში მო−ვა−თავ−სე.

მხო−ლოდ ღა−მემ, უ−ძი−ლო−ბის დროს სარკ−მელ−ში მო−კამ−კა−მემ,
ი−ცის ჩე−მი სა−ი−დუმ−ლო, ყვე−ლა ი−ცის თეთრ−მა ღა−მემ.
ი−ცის - რო−გორ დავრ−ჩი ობ−ლად, რო−გორ ვევ−ნე და ვე−წა−მე,
ჩვენ ორ−ნი ვართ ქვე−ყა−ნა−ზე: მე და ღა−მე, მე და ღა−მე!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მაგრამ მე რა ვქნამაგრამ მე რა ვქნა, მე, ვისაც სული მაქვს დაწეწილი მწარე ქარებით, ვინც აღტაცება არ ვიცი სრული არც სიყვარული...მესხის გამოხედვაის გამოხედვა მზიური შვილთა ვალი და სესხია, შეგრძნება ტიტანიური, იტყვი: ნამდვილი მესხია. ის გამოხედვა სხვა...ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიმოდის ახალი წელი, თოვლით მოსილი ღამე, მიწას ედება ცელი - ფანტასტიური რამე... ღამით ფერდობებს ფიქრის ესხა ...იქით ნუში, აქეთ ნუში…იქით ნუში, აქეთ ნუში, დახეთქილი ბროწეული, ისევ ალუჩების ბუში და ატმების ძოწეული. გადაუგდე ნიავს ყელი, სიო...უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო!უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო! შენ, როგორც კლდეებზე მერანი უბელო, მიგაფრენს მუსუკის მღელვარე ნაკადი,...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026