kids.ge logo

მე და ღამე

ფავორიტებში დამატება
ეხ−ლა რო−ცა ამ სტრი−ქონს ვწერ, შუ−ა−ღა−მე იწ−ვის, დნე−ბა,
სი−ო, სარკმ−ლით მო−ნაქ−რო−ლი, ველ−თა ზღა−პარს მე−უბ−ნე−ბა.
მთვა−რით ნა−ფენს ა−რე−მა−რე ვერ ი−ცი−ლებს ვერ−ცხლის სა−ბანს,
სი−ო არ−ხევს და ა−ტო−კებს ჩემს სარკმ−ლის წინ ი−ა−სა−მანს.

ცა მტრე−დის−ფერ, ლურჯ სვე−ტე−ბით ი−სე ა−რის და−სე−რი−ლი,
ი−სე ა−რის სავ−სე გრძნო−ბით, ვით რით−მე−ბით ეს წე−რი−ლი.
სა−ი−დუმ−ლო შუ−ქით ა−რე ი−სე ა−რის შე−სუდ−რუ−ლი,
ი−სე სავ−სე უხვ გრძნო−ბე−ბით, ვით ამ ღა−მეს ჩე−მი გუ−ლი.

დი−დი ხნი−დან სა−ი−დუმ−ლოს მეც ღრმად გულ−ში დავატა−რებ,
არ ვუმჟ−ღავ−ნებ ქვეყ−ნად არ−ვის, ნი−ავ−საც კი არ ვაკა−რებ.
რა ი−ცი−ან მე−გობ−რებ−მა, თუ რა ნაღ−ველს ი−ტევს გუ−ლი,
ან რა ა−რის მის სიღრ−მე−ში სა−უ−კუ−ნოდ შე−ნა−ხუ−ლი.

ვერ მომ−პა−რავს ბნელ გუ−ლის ფიქრს წუ−თი წუთ−ზე უ−ა−მე−სი,
სა−ი−დუმ−ლოს ვერ მომ−ტა−ცებს ქა−ლის ხვევ−ნა და ა−ლერ−სი.
ვერც ძი−ლის დროს ნა−ზი ოხვ−რა და ვერც თა−სი ღვი−ნით სავ−სე,
ვერ წა−მართ−მევს, რაც გუ−ლის ბნელ სიღრ−მე−ში მო−ვა−თავ−სე.

მხო−ლოდ ღა−მემ, უ−ძი−ლო−ბის დროს სარკ−მელ−ში მო−კამ−კა−მემ,
ი−ცის ჩე−მი სა−ი−დუმ−ლო, ყვე−ლა ი−ცის თეთრ−მა ღა−მემ.
ი−ცის - რო−გორ დავრ−ჩი ობ−ლად, რო−გორ ვევ−ნე და ვე−წა−მე,
ჩვენ ორ−ნი ვართ ქვე−ყა−ნა−ზე: მე და ღა−მე, მე და ღა−მე!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

შიშველისიმაღლე ლაჟვარდთა, ვარსკვლავთა სიმაღლე, სიმაღლე ზამბახისა! ყელი გაქვთ გედივით მაღალი და სწორი. ოჰ,თქვენს ...წამყე ბეთანიისაკენ!წამყე ბეთანიისაკენ! იქ სადღაცა, ახლომახლო იყო ორბელიანების და ირაკლის სამოსახლო. გზაზე, სადაც ცაცხვებია დ...სასწაულსშეუნდე, შეუნდე, შეუნდე ბნელ ცოდვილს, ლუციფერს, ჩემს სულში ავობით მძინვარეს, ლუციფერს, მრისხანე ვეფხვივით ...რა ღრიანცელში ვიდოდა გემიდაღამდა, ნისლი გადეკრა შარას, ტყეს დეფარა ღამის ბლონდები, მაგრამ გხედავ მთების იარას და უსათუოდ მოგაგონდე...იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავიმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავ... იმგვარადვე მდევ... იმგვარადვე მკლავ. ო, როგორ მომწყურდი! მწუხარეა ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026