ჩემი ვედრება
ეს ჩე−მი სა−თხო−ვა−რი−ა:
არ და−მე−კარ−გოს გუ−ლი−დან
მე შე−ნი სახ−სო−ვა−რი−ა!
გულს ნუ გა−მი−ტეხ ტანჯ−ვა−ში,
მამ−ყო−ფე შე−უდრ−კე−ლა−და;
ვ−ფხიზ−ლობ−დე, მუ−დამ მზად ვი−ყო
და−ჩაგ−რუ−ლე−ბის მცვე−ლა−და.
ბა−ლა−ხი ვი−ყო სა−თი−ბი,
ა−რა მწა−დი−ან ცე−ლო−ბა;
ცხვრად−ვე მამ−ყო−ფე ი−სე−ვა,
ო−ღონდ ამ−შორ−დეს მგე−ლო−ბა;
არ წა−მიხ−დი−ნო, მე−უ−ფევ,
ეს ჩე−მი წმინ−და ხე−ლო−ბა!
მაშ−რო−მე სა−კე−თი−ლო−და,
თუნდ არ მო−ვიმ−კო ნა−ყო−ფი,
შვილთ საგ−მოდ არ გა−მი−ხა−დო
ჩე−მი მუდ−მი−ვი სამ−ყო−ფი.
გულს ნუ გა−მიქ−რობ ლამ−პარ−სა,
მნა−თობს ტრფო−ბი−სა შე−ში−თა,
ნუ მავ−ლევ ქვე−ყა−ნა−ზე−და
გა−ცი−ვე−ბუ−ლის ლე−ში−თა, -
თვა−ლებ−ში მადლ-დაკარგულსა,
შუბლ−ზე გაკ−რუ−ლის მე−ში−თა.
ნუ და−უ−კარ−გავ ჩემს სატრ−ფოს
მადლს, გულ−ზე ცე−ცხლის მდე−ბელ−სა,
ნუ და−უძ−ვი−რებ ოც−ნე−ბას,
შენს ხმას, სხივ-გამომღებელსა:
სი−ცო−ცხლედ უ−ღირს ბე−ჩავ−სა,
ე−ძა−ხის თა−ვის მხლე−ბელ−სა.
გულს დარ−დი გა−მი−დი−ა−დე
იმ სა−ნე−ტა−რო სა−გან−ზე,
და−წე−რე ფიქ−რი, ღრმა, მწვა−ვე
ჩე−მის გო−ნე−ბის სა−ბან−ზე!..
გო−ნე−ბას ფიქ−რი სტან−ჯავ−დეს,
გულს ცე−ცხლი სწვავ−დეს ძლი−ე−რი,
მშიოდ-მწყუროდეს კე−თი−ლი,
ვერ გავძ−ღე, მოვკვ−დე მშიერი…
ნუ და−მას−ვე−ნებ ნუ−რა დროს,
მამ−ყო−ფე შეძრ−წუ−ნე−ბუ−ლი,
მხო−ლოდ მა−შინ ვარ ბედ−ნი−ერ,
რო−ცა ვარ შე−წუ−ხე−ბუ−ლი;
რო−ცა გულს ცე−ცხლი მე−დე−ბა,
გო−ნე−ბა მსჯე−ლობს სა−ღა−და, -
მა−შინ ვარ თა−ვისუფალი,
თავს მა−შინა ვგრძნობ ლა−ღა−და.
მფა−რავდეს შე−ნი მარჯ−ვე−ნა,
კალ−თა სა−მოს−ლის შე−ნისა,
სა−ნამ არ მო−ვა დრო-ჟამი
სულ ბო−ლოს ამოქშე−ნისა.
სუ−ლი - შენ, ლე−ში - მი−წა−სა,
აღა−რა ვგლო−ვობ ა−მა−სა;
თევ−ზი - წყალს, ცა−სა - ვარსკვ−ლა−ვი,
შვი−ლი - დე−დას და მა−მა−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ვაჟა–ფშაველას სხვა ლექსები:
ვინ არის კაცი? |
ობოლი |
არაგვს |
სიმღერა |
იმედი საზიკაული |
ასწავლეთ ბავშვს, რომ პატივი სცეს სხვების აზრს
ასწავლეთ ბავშვს, რომ ყველა ადამიანს აქვს უფლება საკუთარი აზრი ჰქონდეს და რომ მნიშვნელოვანია მათი პატივისცემა.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
 |
მგელი და კრავიაკაკი წერეთელი |
|
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
 |
ბაიათიბესიკი |
 |
ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ია და ენძელალუარა ჭანტურია |
|
სატრფოსაკაკი წერეთელი |
 |
თიკანინათია აბულაძე |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
არწივივაჟა–ფშაველა |
|
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
|
მუშურიაკაკი წერეთელი |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
|
აღვახვამ ქებად ბაგესაბესიკი |
