ახალი გზა
შე მაც−დუ−რო ჩე−მო მუ−ზა,
ი−მისთ−ვის, რომ შე−ნის რჩე−ვით
ეკ−ლი−ა−ნი შემხვ−და მე გზა!
გმად−ლობ კი−დეც მისთ−ვის, რომ შენ
ა−მი−ხი−ლე ბრმა−სა თვა−ლი,
თუმც კი ჩვენ−ში ცხოვ−რე−ბისთ−ვის
მწა−რე ა−რის ეგ წა−მა−ლი:
სად ვერც ი−ტყვი, ვერ−ცა ის−მენ,
ვერც რას ნა−ხავ სა−ა−მურ−სა,
იქ რად უნ−და ბა−გეთ სი−ტყვა,
თვალთ ხილ−ვა და სმე−ნა ყურ−სა?!
ჩემს სამ−შობ−ლოს კარ−გად ვიც−ნობ,
მო−მივ−ლი−ა კიდით-კიდე;
მართ−ლის თქმით და გულწრ−ფე−ლო−ბით
ჭი−რი ჭირ−ზე გად−ვი−კი−დე!
აქ მო−ნე−ბა ჭკუ−ა ა−რის,
ორ−პი−რო−ბა - სიბრძ−ნე დი−დი,
და მას რჩე−ბა მო−ე−და−ნი,
ვინც კი ა−რის მე−ტად ფლი−დი!
ცო−ტა მაღ−ლა ა−სასვ−ლე−ლად
ძმა ძმას იხ−დის კიბე-ხიდად;
მშო−ბელს შვი−ლი, შვილს მშო−ბე−ლი,
ქმარს ცო−ლი ჰსურს გა−სას−ყი−დად.
აქ თვით სჯუ−ლი ფა−რი−სევლებს
ხელთ უ−პყრი−ათ ბადე-ქსელად,
ძლი−ე−რე−ბის სა−პირ−ფე−როდ,
უძ−ლუ−რე−ბის მო−საწ−ვე−ლად!
მხო−ლოდ სა−წყალ მი−წის−მუ−შას
ა−რა−ვინ ჰყავს გამ−კი−თხა−ვი,
მი−სი ოფ−ლით თავს იკ−ვე−ბენ,
ქურ−ქად მი−დის მი−სი ტყა−ვი!
მაგ−რამ ვინ რას გვათქ−მე−ვი−ნებს?
ჩე−მო მუ−ზავ, ტყვი−ლა ე−ლი!..
დრო−ა, სი−ტყვა უ−კუ−ვაგ−დოთ,
სხვებრ მოვ−კი−დოთ საქ−მეს ხე−ლი.
თო−რემ ი−სე ჩვე−ნი შრო−მა
ემს−გავ−სე−ბა ბებ−რის ბუქ−ნას!
რაც ყო−ფი−ლა, დღეს არ ა−რის,
რაც დღეს ა−რის, ხვალ ის ნუ ჰქნას!
ყა−რი−ბო და გან−წი−რუ−ლო,
ნუ შეკრ−თე−ბი, ჩე−მო მუ−ზა!
სა−ნამ კი−დევ ძალ-ღონეს ვგრძნობთ,
ვერ დაგ−ვაფრ−თხობს ა−ხა−ლი გზა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
წაახალისეთ ბავშვი, რომ დაეხმაროს სხვებს, როდესაც ისინი მოწყენილები არიან
ასწავლეთ ბავშვს, როგორ უნდა ანუგეშოს და დაეხმაროს სხვებს, როდესაც ისინი მოწყენილები ან განაწყენებულები არიან.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მთათ მითხრეს...ვაჟა–ფშაველა |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
 |
დედოფალს ანაზედბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
კიკლი კიკლიმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
თოვლის ბაბუნინია კაპანაძე |
 |
ჩემი ბურთილიდია მეგრელიძე |
 |
ბურთი და ნიკორანოდარ დუმბაძე |
|
მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხვაჟა–ფშაველა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
მკვეხარა მხატვარიმანანა ტონია |
|
აღვახვამ ქებად ბაგესაბესიკი |
 |
დილა ასე დაიწყეთამარ ფხაკაძე |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
