არაგვს
რო გნა−ხე, გა−ვი−ხა−რე−ო,
სრუ−ლი−ად გა−მო−ვიც−ვა−ლე,
წელ−ში−აც ა−ვი−ხა−რე−ო.
რა ლა−მა−ზი−ა, წყე−უ−ლო,
შენთ ზვირთ−თა ლაღ−ნი ჩქე−რა−ნი,
გა−აფთ−რე−ბულ−სა ტალ−ღა−სა
კლდეს რო წა−უვ−ლენ თქე−რა−ნი!
შენ თვალს გა−რი−დებ მა−ში−ნა,
მთე−ბის−კე მწა−დის ცქე−რა−ნი,
უნ−დომ−ლად მა−მინ−დე−ბი−ან
ბედკ−რულს ბედკ−რულ−ნი მღე−რა−ნი.
გუ−ლიც იქ ი−წევს, თვა−ლი−ცა,
იქ რო მა−ღა−ლი მთე−ბი−ა,
ვინც რომ გიჟ−მა−ჟი გაგ−ზარ−და,
ვის ძუ−ძუც პირ−ში გდე−ბი−ა, _
ი−მათ კალ−თა−ზემც მოვკვ−დე−ბი,
მათ ლო−დი გულ−სამც მდე−ბი−ა!
ზა−ფხულ−ში აყ−ვავ−დე−ბი−ან
მკერდ−ნიც კი სა−ლის კლდი−სა−ნი,
ყვა−ვილთ პირს ე−კო−ნე−ბი−ან
ცივ−ნი ნამცვ−რევ−ნი ცი−სა−ნი.
გაჰ−ყუ−ჩე−ბი−ა ნი−ავ−სა
ჯიხ−ვი, ყელ-ყურით ლა−მა−ზი,
ა−ღარ ა−ჩხე−რებს ქვი−შა−თა
კლდით კლდე−ზე მხტო−მი გა−ვა−ზი.
ხან რომ ცა მა−იღ−რუბ−ლე−ბა,
ჩაბ−ნელ−დე−ბი−ან ხე−ვე−ბი,
გაჩნ−დე−ბა მეხ−თა ტკრცი−ა−ლი,
ათრ−თოლ−დე−ბი−ან ხე−ე−ბი,
კლდე−ებ−ზედ და−ი−კე−ცე−ბა
სვავ−თა და არ−წივთ ფრთე−ე−ბი.
თმებს უ−კუ−იყ−რის ნა−კა−დი,
ცი−საკ და−ი−წყებს ცქე−რა−სა,
შაჰ−ყუ−რებს გა−ო−ცე−ბუ−ლი
შა−ვის ღრუბ−ლე−ბის მღე−რა−სა.
რა ყურ−მა უნ−და გა−უძ−ლოს
იმ მთე−ბის გუ−ლის ძგე−რა−სა?!
ხში−რად მო−ხეთ−ქილს წვი−მა−სა
სი−პი−სა აქ−ვის ღა−რე−ბი,
აქა-იქ გა−იმტვ−რე−ვი−ან
პირ−გა−შა−უ−ლი ღვა−რე−ბი.
ი−ზი−დე−ბი−ან შენ−კე−ნა
ის გრძნო−ბი−სა−გან მთვრა−ლე−ბი,
ი−მათ ვე−ღა−რა და−ი−ჭერს,
თუნდ რკი−ნის დახვ−დეს კა−რე−ბი!
ახ−ლა ავ−და−რიც გა−დიყ−რის
და მზეც გა−დივ−ლის გო−რა−სა,
ნაწყვეტ-ნაწყვეტი ნის−ლე−ბი
ხე−ვებ−ში სდგა−მენ გო−რა−სა.
ვე−ღა−რა ჰბედ−ვენ ბე−ჩავ−ნი
მთე−ბისად მე−ხის სრო−ლა−სა,
მაგ−რამ ფიქ−რო−ბენ ვა−ჟა−ნი
სახ−ვა−ლი−ო−დაც ბრძო−ლა−სა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ემოციების გამოხატვა
წაახალისეთ ბავშვი, გამოხატოს თავისი ემოციები ჯანსაღი გზებით, როგორიცაა საუბარი, ხატვა ან წერა.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
 |
ქართლოსდავით მაჩაბელი |
 |
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
მამულეთიირაკლი გოგოლაური |
|
ჯარისკაციზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
 |
უშგულელი თოვლის ბაბუელენე სალარიძე |
|
საქართველოს სიყვარულშინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ერეკლეს სიზმარივაჟა–ფშაველა |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
 |
კავკაზის მთები მაშუკის მთიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ქართული სტუმართ-მასპინძლობამანანა ტონია |
