წილის ყრა
გუ−დანს გუ−და−ნის ჯვარ−ში−ა, -
გა−რეთ ი−ყოფ−დენ ნა−დავლ−სა,
ჩოჩ−ქო−ლი ის−მის ჯარ−ში−ა.
წი−ლის ყრა ა−რი, ცი−ლო−ბა
ა−თას ცხვარს, ო−რას ხარ−ში−ა.
გმირს არ ა−ჯავ−რებს ნა−დავ−ლი,
შეკ−რუ−ლი ა−რის წარბ−ში−ა,
სა−ხელს ვერ გასცვ−ლის დავ−ლა−ზე,
მით არ ე−რე−ვა ხალხ−ში−ა,
ა−რაფ−რად იმჩ−ნევს ჭრი−ლო−ბას,
ნატყვია−რი სჭირს მკლავ−ში−ა.
წინ უ−ზის ჩოქ−ზე დას−ტუ−რი,
შავს ლუდს უ−მა−ტებს თას−ში−ა.
“ვი−ნაც მადლს სჩა−დის, სან−თე−ლი
მი−სი არ ჰქრე−ბა ცა−ში−ა.
გამ−რავლ−დეს შენ−ფე−რე−ე−ბი
გუ−და−ნის ჯვა−რის ყმაშია!”
დას−ტუ−რი ბა−ბუ−რა−უ−ლის
ქე−ბის სი−ტყვე−ბის თქმა−ში−ა:
“უჯიშო-უხეირონი
გა−მო−სა−დეგ−ნი რა−ში−ა?!
კა−ი ბი−ჭო−ბას ი−ჩე−ნენ
მარ−ტო−კა ლუ−დის სმა−ში−ა.
ულვაშებ-დაწკეპილები
წა−მოსხ−დე−ბი−ან თავ−ში−ა.
შენ−ფე−რა, ბა−ბუ−რა−უ−ლო,
ა−რა−ვი−ნა გვყავ მთა−ში−ა.
ი−ცო−ცხლე, დიდ−ხანს ი−ცო−ცხლე!”
დას−ტურ−მაც კონ−ჩხას ას−წი−ა.
წი−ლის მყრე−ლე−ბი შა−ვარდ−ნენ
ბა−ბუ−რა−ულ−თან ხატ−ში−ა
და უ−თხრეს: “თა−ვი−სი წი−ლი
წა−მო, წა−ი−ღე, ბერ−დი−ა!”
ხელს იქ−ნევს ბა−ბუ−რა−უ−ლი,
მაღ−ლა ას−წი−ა მკერ−დი−ა:
- “თქვენ ი−ყოს, სხვა ა−რა მინ−და,
ბი−ჭე−ბო, ლუ−დის მე−ტი−ა”.
- “რად არ? სა−კარგყ−მოც შენ გერ−გო,
ხა−რი თორ−მეტ−ზე მე−ტი−ა.
მომ−დუ−რავ არ−ვი−ნა რჩე−ბა,
ყვე−ლას უ−ღი−მის ბედია”.
- “არ მინ−და, გე−ტყვით, გა−ი−გეთ,
იქმ−ნას, რაც და−მიყ−ბე−დი−ა:
მე არ ა−ვი−ღებ ა−რაფერს”.
კვლავ ე−უბ−ნე−ბა ბერ−დი−ა:
“ა−სე მაქვს ხატ−თან პი−რო−ბა,
კვლავც შეგ−ვე−წე−ვა ღმერ−თი−ა -
თქვენ ი−ყოს, თქვე−ნი, ჩემ წი−ლი,
თხაც კი არ მინ−და ერთია”.
უ−თხრა და თან გა−იბ−რუ−ნა
გვერდ−ზე მორგ−ვი−ვით ქე−დი−ა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
მიაჩვიეთ დისციპლინას ეფექტურად
თქვენ ალბათ არასოდეს შეხვედრიხართ მშობელს, რომელიც არ იღებს პაუზას ან სკოლამდელი აღზრდის მასწავლებელი, რომელიც ისვენებს. მაშ რა დისციპლინის სტრატეგიებს გვირჩევენ მასწავლებლები?
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
საქართველოო ლამაზოანა კალანდაძე |
 |
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
 |
ორი დათვინინო მზესელი |
 |
იმერული ნანინააკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
დათოს ყურშანათია დაშნიანი |
 |
ჟირაფის შარფინუნუ ჯანელიძე |
 |
გაზაფხულიმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
ტყუილების წვიმაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
