დავით სარდლისადმი
სარ−და−რო!
ყა−რი−ბი.
აწ აჯა-ქნევით ჩემს კა−ლამს
ვარქვ, რა−თა გძღვნი−დეს შენ სა−ლამს,
სი−ტყვით მართ−ვი−დეს თეთრს ა−ლამს,
უღწ−ვი−დეს ჩემს გულს დღეს მა−ლამს!
სა−და ყა−რი−ბი ჰგებს და ლამს,
მო−ხედ−ვა ვა−ლად სძევ ა−ლამს.
სიკვ−დი−ლი პირ−სა მცემს, მა−ლამს!
ყა−რი−ბი.
აწ აჯა-ქნევით ჩემს კა−ლამს
ვარქვ, რა−თა გძღვნი−დეს შენ სა−ლამს,
სი−ტყვით მართ−ვი−დეს თეთრს ა−ლამს,
უღწ−ვი−დეს ჩემს გულს დღეს მა−ლამს!
სა−და ყა−რი−ბი ჰგებს და ლამს,
მო−ხედ−ვა ვა−ლად სძევ ა−ლამს.
სიკვ−დი−ლი პირ−სა მცემს, მა−ლამს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დედაგიორგი წერეთელი |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
14 აპრილსანი კაპანაძე |
 |
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
 |
საქართველოსნანა სამხარაძე |
|
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
|
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
|
მგლოვიარე სერაფიმებიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
|
სიმღერაგიორგი წერეთელი |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
