ხმა კატამონთან
დე−და−ო ე−ნავ,
შენ ჩვე−ნო ნი−ჭო,
სრბო−ლავ და ფრე−ნავ,
შენ, ჩვე−ნი სუნთქ−ვის დი−დო ა−ლა−მო,
შენ, ჭირ−თა ჩვენ−თა ტკბი−ლო მა−ლა−მო,
შენ, კი−რო ჩვენ−თა ქვა−თა და კირ−თა,
შენ ერ−თი შემრ−ჩი სა−მა−რის პირ−თან.
ნა−თე−სავს ა−თასს
მე−გო−ბარს ა−თასს,
მრუდ−სა და მარ−თალს,
მტერ−თა და ძმა−თა
დავ−შორ−დი,
მორ−ჩა,
ყვე−ლა მო−თავ−და,
მშვი−დო−ბა ვუ−თხარ ყვე−ლა მოკვ−დავ−თა,
მხო−ლოდ შენ უკვ−დავს,
მხო−ლოდ შენ მა−რადს,
შენ - ერთს,
შენ ვერ გთმობ
სა−მა−რის კა−რად.
თუ რამ მზე მწამ−და,
თუ რამ მზე მწვავ−და,
უტკ−ბი−ლეს დღე−თა
უტკ−ბი−ლეს წამ−თა,
უტკ−ბეს შენ ხარ, ე−ნავ დე−და−ო,
შენ, მწა−რე ლხი−ნო,
ტკბი−ლო სევ−და−ო,
შენ, ყო−ვე−ლის მთქმე−ლო,
ყო−ვე−ლის არ მთქმე−ლო,
შენ, გმირ−თა გმი−რო,
ბრძე−ნო ქართ−ვე−ლო,
წარ−სუ−ლის ძეგ−ლო, წინ გამ−ხე−და−ვო.
ქვესკ−ნელ−ში მძრო−მო,
ცა−ში მჭვრე−ტე−ლო.
ხან - ფუნ−ჯო ჩე−მო, ხან - საჭ−რე−თე−ლო,
შენ, აკვ−ნის ჰიმ−ნო,
ცრემ−ლო სა−მა−რის…
ი−ბე−რის ე−ნავ,
ე−ნავ თამარის…
შენ, ნი−ჭო ჩე−მო,
სრბო−ლავ და ფრე−ნავ,
დე−და−ო ე−ნავ, დე−და−ო ე−ნავ!
და−ე−ცეს, იქ−ნებ სი−მაგ−რე ყვე−ლა,
მო−ის−რას, იქ−ნებ, ყვე−ლა ყმა ვე−ლად,
და−ე−დოს მტვე−რი ყვე−ლა დიდ ხსოვ−ნას,
და−აკვ−დეს აზ−რი ნა−პოვ−ნის პოვ−ნას.
ყო−ველ ნერგს, იქ−ნებ, და−ა−ტყდეს მე−ხი,
ყო−ველ ძეგლს, იქ−ნებ, და−ედ−გას ფე−ხი,
მხო−ლოდ შენ უჭკ−ნობს,
შენ ხა−ტად ქცე−ულს,
რა დრო, რა დას−ცემს
შენს უკვ−დავ სხე−ულს?
ო, ე−ნავ ჩე−მო,
დე−და−ო ე−ნავ,
შენ, ჩე−მო ნი−ჭო,
სრბო−ლავ და ფრე−ნავ,
შენ, ჩვე−ნი სუნთქ−ვის დი−დო ა−ლა−მო,
შენ, ჭირ−თა ჩვენ−თა ტკბი−ლო მა−ლა−მო,
შენ, კი−რო ჩვენ−თა ქვა−თა და კირ−თა,
შენ ერთს,
შენ ვერ გთმობ
სა−მა−რის პირ−თან.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ასწავლეთ მეგობრების პატივისცემა სხვადასხვა რელიგიური შეხედულებების მიმართ
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს მეგობრების პატივისცემა, მაშინაც კი, თუ მათ განსხვავებული რელიგიური შეხედულებები აქვთ.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
ბარდნალალადო ასათიანი |
 |
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დავბრუნდები და კვლავაც გაგათბობნანა სამხარაძე |
 |
ქართულ ენაანი კაპანაძე |
 |
თორნიკელას ანბანიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
|
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ვაზის სიმფონიაშოთა ნიშნიანიძე |
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
 |
ასპინძის ომზედბესიკი |
