თამარ მეფეს
ა−თა−სი კა−ბა ყმა მყავ−და,
ყვე−ლა−ნი ოქ−როს ღი−ლი−თა,
ვაჭ−მევ−დი დე−დალ ხო−ხობ−სა,
ვას−მევ−დი ბრო−ლის ჭი−ქი−თა,
ვინც კი შე−მე−ბა, შე−ვე−ბი
ა−ლა−ლი−თა და ჯი−ქი−თა.
ა−წი თქვენ ი−ცით, მე−ფე−ნო,
ვინც დარ−ჩით ა−მას ი−ქი−თა.
ყვე−ლა−ნი ოქ−როს ღი−ლი−თა,
ვაჭ−მევ−დი დე−დალ ხო−ხობ−სა,
ვას−მევ−დი ბრო−ლის ჭი−ქი−თა,
ვინც კი შე−მე−ბა, შე−ვე−ბი
ა−ლა−ლი−თა და ჯი−ქი−თა.
ა−წი თქვენ ი−ცით, მე−ფე−ნო,
ვინც დარ−ჩით ა−მას ი−ქი−თა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მესმის, მესმის სანატრელიილია ჭავჭავაძე |
|
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ლომო, შე ლომის მოკლულოხალხური |
|
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
 |
დღეს მაისი ფერში ნაირ-ნაირშიაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
კახა მიდის სკოლაშინესტან კუპრავა |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
|
კიდევ ერთი ქართველინესტან კუპრავა |
 |
ენა ქართულისოფია ბარშოვა |
 |
დედაო, ნინო!მარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ხმა სამარიდამვაჟა–ფშაველა |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
 |
„დიპლომატი“ელენე სალარიძე |
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გურიის მთებიგალაკტიონ ტაბიძე |
