თამარ მეფეს
ა−თა−სი კა−ბა ყმა მყავ−და,
ყვე−ლა−ნი ოქ−როს ღი−ლი−თა,
ვაჭ−მევ−დი დე−დალ ხო−ხობ−სა,
ვას−მევ−დი ბრო−ლის ჭი−ქი−თა,
ვინც კი შე−მე−ბა, შე−ვე−ბი
ა−ლა−ლი−თა და ჯი−ქი−თა.
ა−წი თქვენ ი−ცით, მე−ფე−ნო,
ვინც დარ−ჩით ა−მას ი−ქი−თა.
ყვე−ლა−ნი ოქ−როს ღი−ლი−თა,
ვაჭ−მევ−დი დე−დალ ხო−ხობ−სა,
ვას−მევ−დი ბრო−ლის ჭი−ქი−თა,
ვინც კი შე−მე−ბა, შე−ვე−ბი
ა−ლა−ლი−თა და ჯი−ქი−თა.
ა−წი თქვენ ი−ცით, მე−ფე−ნო,
ვინც დარ−ჩით ა−მას ი−ქი−თა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
არაგვსგოდერძი ჩოხელი |
 |
ვშლი ვფურცლავ...მურმან ლებანიძე |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
დავით სარდლისადმიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
არ შეგვეშნდეს დიდი დაღმართისნანა სამხარაძე |
 |
თამარ მეფესხალხური |
|
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დროშები ჩქარაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ორი ვედრებადუტუ მეგრელი |
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
 |
თავადის ჭ...ძის ასულს, ეკ...ნასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
