ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
თამარ მეფე და ხონთქარიხალხური |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
პატარასირაკლი აბაშიძე |
 |
საქართველოა ლამაზიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ხვალის იმედზე ფიქრითნანა სამხარაძე |
 |
რიხით სათქმელიმარიამ წიკლაური |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
 |
ჭიათურასფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
ნუგეში მგოსნისავაჟა–ფშაველა |
|
რუსთაველ!ალექსანდრე ორბელიანი |
|
ჩემის კაცობის გვირგვინოვაჟა–ფშაველა |
