ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ფშაურიმურმან ლებანიძე |
 |
თამარ მეფევ, თამარეხალხური |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
|
ჰოი, სიხარულო, თამარ დედოფალოხალხური |
 |
მრავალ-მრავალ ახალ წელსმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
|
მამულოხალხური |
|
თამარ მეფესხალხური |
 |
ვარძიაელიზბარ გაბუნია |
 |
აფხაზეთოხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ბაიათიალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
|
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
რუსთაველ!ალექსანდრე ორბელიანი |
