ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველო - სალოცავი ხატი!ლუარა ჭანტურია |
 |
შავლეგოხალხური |
 |
მრავალ-მრავალ ახალ წელსმორის ფოცხიშვილი |
|
კავკასიის კალთებზელუარა ჭანტურია |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
გრემიცირა ტურაშვილი |
 |
მომავალი სპორტსმენისოფია ბარშოვა |
 |
მაშ ავენთოთ სანთელივითნანა სამხარაძე |
 |
კიდევ ერთი ქართველინესტან კუპრავა |
|
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
 |
ჩემო ტკბილო საქართველოვშიო მღვიმელი |
 |
განთიადიაკაკი წერეთელი |
 |
სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
