ობელისკი
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
|
არაგვსგოდერძი ჩოხელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
|
მამულოხალხური |
 |
მე თუ ვარსებობნანა სამხარაძე |
|
მაშ ავენთოთ სანთელივითნანა სამხარაძე |
 |
ნეტავი, ბიჭო შენს დედას!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ერეკლეს სიზმარივაჟა–ფშაველა |
 |
თუ დედაენით არ ხარ გაზრდილიიოსებ ნონეშვილი |
 |
საახალწლოჯანსუღ ნიქაბაძე |
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
