ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მამულის სიყვარულიხალხური |
|
სიმღერა მამულზეხალხური |
 |
ნუ გეშინიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
მოხუცებული ყმაწვილკაცსალექსანდრე ორბელიანი |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
 |
შენ აყვავილდი ჩემო სამშობლონანა სამხარაძე |
 |
დალოცვაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
|
უფალო, ისევ შეგვინდენანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტსვაჟა–ფშაველა |
|
მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავვაჟა–ფშაველა |
 |
დილა არის ახალი წლისირაკლი აბაშიძე |
 |
იანიჩარიილია ჭავჭავაძე |
|
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
