ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
|
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
არ შეგვეშნდეს დიდი დაღმართისნანა სამხარაძე |
 |
მომავალი შენიაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
|
თბილისურინანა სამხარაძე |
 |
ჩვენი დროშაელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
|
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
თავადის ჭ...ძის ასულს, ეკ...ნასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ხმა სამარიდამვაჟა–ფშაველა |
