ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
 |
არაგვსგოდერძი ჩოხელი |
 |
შავლეგოხალხური |
 |
დავით სარდლისადმიბესიკი |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ქართლის მიწისთვისნანა სამხარაძე |
 |
ვარძიაელიზბარ გაბუნია |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
 |
ჩემო საქართველოფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დედაო, ნინო!მარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
 |
მე პატარა ქართველი ვარდუტუ მეგრელი |
 |
მუშაილია ჭავჭავაძე |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
დაბრუნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
