ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
პატარა გმირილუარა ჭანტურია |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
წიგნიმზია გოგნიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ცეკვანესტან კუპრავა |
 |
მახარობელიანზორ აბულაშვილი |
 |
საქართველოსოფია ბარშოვა |
 |
ენა, მამული, სარწმუნოებამარი დიერა |
 |
ხვალის იმედზე ფიქრითნანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მთაწმინდის მთვარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქართული სტუმართ-მასპინძლობამანანა ტონია |
|
ყველას რაიმე აქვს სახსოვარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ლოცვა-ნანინამანანა ტონია |
