ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
|
შავლეგოხალხური |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
|
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
ვახტანგ მეფეხალხური |
 |
მახარობელიანზორ აბულაშვილი |
 |
ხვალის იმედზე ფიქრითნანა სამხარაძე |
 |
ჩემო საქართველოფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
მრავალ ახალ წელს!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
არქეოლოგებიიოსებ დავითაშვილი |
 |
კუმისიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ლოცვა-ნანინამანანა ტონია |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
საქართველომუხრან მაჭავარიანი |
