ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
მოხუცებული ყმაწვილკაცსალექსანდრე ორბელიანი |
 |
მამულის სიყვარულიხალხური |
 |
მრავალ-მრავალ ახალ წელსმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ხვალის იმედზე ფიქრითნანა სამხარაძე |
|
არ შეგვეშნდეს დიდი დაღმართისნანა სამხარაძე |
 |
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
 |
ახალო წელო...ნათია აბულაძე |
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ქართლსვაჟა–ფშაველა |
|
შემომეყარა ყივჩაღიხალხური |
 |
რად ჰყვედრი კაცსა, ბანოვანო, პირუმტკიცობას?ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ბაიათიალექსანდრე ორბელიანი |
