ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
საქართველო მიყვარხარქეთევან კვიტატიანი |
 |
ანა-ბანა, ანა-ბანამორის ფოცხიშვილი |
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ვარძიაელიზბარ გაბუნია |
 |
მაშ ავენთოთ სანთელივითნანა სამხარაძე |
|
დავბრუნდები და კვლავაც გაგათბობნანა სამხარაძე |
 |
ენა ქართულისოფია ბარშოვა |
 |
ლატალს მობრძანდა თამარიხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
|
დაბრუნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც მიიწერა სოფელმანბესიკი |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
 |
სამშობლოიოსებ დავითაშვილი |
|
აკაკის ლანდიგალაკტიონ ტაბიძე |
