ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ვშლი ვფურცლავ...მურმან ლებანიძე |
 |
ცეცხლი, მახვილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მრავალ-მრავალ ახალ წელსმორის ფოცხიშვილი |
 |
ბოშა ქალიანა კალანდაძე |
 |
საქართველოს დავხატავლილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
განივრცო მთიდან ბარამდისნესტან კუპრავა |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
|
კიდევ ერთი ქართველინესტან კუპრავა |
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
 |
ქართული დედაენაასოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
|
მამულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
