ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
 |
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ნეტავ მალე მივახწევდე მიზანსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სამშობლოირაკლი გოგოლაური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საქართველოსოფია ბარშოვა |
 |
საქართველოს სიყვარულშინანა სამხარაძე |
 |
საქართველოს მიწასოფო გასიტაშვილი |
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
|
მომავალი სპორტსმენისოფია ბარშოვა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
არქეოლოგებიიოსებ დავითაშვილი |
 |
მოგონებავაჟა–ფშაველა |
 |
ძველი ქართული ანდაზამურმან ლებანიძე |
|
რუსთაველის ნეშტივაჟა–ფშაველა |
 |
თავადის ჭ...ძის ასულს, ეკ...ნასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
