ობელისკი
ო−ბე−ლისკს, თეთ−რი მხრი−დან მო−ტა−ნილს,
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ჩვენ შევც−ქე−რო−დით ძა−ხი−ლით: დაგ−მეთ
ეჩ−ვე−ნე−ბო−დათ ქვის თლი−ლი ტა−ნი
ყვე−ლასთ−ვის უ−ცხო და ბნელ ქა−რაგ−მად.
წყა−ლი შა−ვი−ა, რო−გორც მე−ლა−ნი,
შავ წყალ−ზე ყალყ−ზე შედ−გა მე−რა−ნი
და სა−საფ−ლა−ოს მხრი−დან ძე−რა
თავს დასტ−რი−ა−ლებს, ვით ბე−დის−წე−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
|
დღეს მაისი ფერში ნაირ-ნაირშიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
თამარ მეფე და ხონთქარიხალხური |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
დალოცვაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
 |
საქართველოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ოდესმე დიდი ყოფილა საქართველომურმან ლებანიძე |
 |
ჩემო ქვეყანაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
პოეტიილია ჭავჭავაძე |
|
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სხვას ვის აქვსგიორგი წერეთელი |
|
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
|
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
