საქართველო - სალოცავი ხატი!
ვინც სწვე−ვი−ა სა−ქართ−ვე−ლოს ბაღ−ნარს
და ფეხ−და−ფეხ და−უვ−ლი−ა გზე−ბი,
მნახ−ვე−ლის თვალს და−ა−ტყვე−ვებს უ−ცებ,
ა−ლი−ონ−ზე შე−ვერ−ცხლი−ლი მთე−ბი.
მარგალიტებს და−უ−პყრი−ა ზე−ცა,
მწვერ−ვა−ლე−ბი ოქ−როს სა−მოსს ირ−გებს,
მო−რაკ−რა−კე ნა−კა−დუ−ლის ცქე−რა,
მეტ ხა−ლისს და გამძ−ლე−ო−ბას იძენს.
საქართველო, სა−ლო−ცა−ვი ხა−ტი,
ცის კი−დემ−დე ა−ზი−დუ−ლი მთე−ბი,
და−ი−ლო−ცოს ჩვე−ნი ტურ−ფა ქვეყ−ნის
მად−ლი−ა−ნი, ტკბილ-ქართული გე−ნი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
მამულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
საშობაოედუარდ უგულავა |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთიმურმან ლებანიძე |
 |
ჩემი ქალაქიელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
წმინდა გიორგინანა სამხარაძე |
 |
გურია და ბიჭი ლექსოიოსებ ციცქიშვილი |
 |
დედა ენამანანა კაკაჩია |
 |
14 აპრილსანი კაპანაძე |
|
თბილისურინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემთ მეგობართნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
პატარა ქართველებიხათუნა გულიაშვილი |
|
თოვლიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩივილი ხმლისავაჟა–ფშაველა |
|
წილის ყრავაჟა–ფშაველა |
