საქართველო - სალოცავი ხატი!
ვინც სწვე−ვი−ა სა−ქართ−ვე−ლოს ბაღ−ნარს
და ფეხ−და−ფეხ და−უვ−ლი−ა გზე−ბი,
მნახ−ვე−ლის თვალს და−ა−ტყვე−ვებს უ−ცებ,
ა−ლი−ონ−ზე შე−ვერ−ცხლი−ლი მთე−ბი.
მარგალიტებს და−უ−პყრი−ა ზე−ცა,
მწვერ−ვა−ლე−ბი ოქ−როს სა−მოსს ირ−გებს,
მო−რაკ−რა−კე ნა−კა−დუ−ლის ცქე−რა,
მეტ ხა−ლისს და გამძ−ლე−ო−ბას იძენს.
საქართველო, სა−ლო−ცა−ვი ხა−ტი,
ცის კი−დემ−დე ა−ზი−დუ−ლი მთე−ბი,
და−ი−ლო−ცოს ჩვე−ნი ტურ−ფა ქვეყ−ნის
მად−ლი−ა−ნი, ტკბილ-ქართული გე−ნი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
 |
კიდევაც დაიზრდებიანხალხური |
 |
მამულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიმღერაგიორგი წერეთელი |
|
ჰოი, სიხარულო, თამარ დედოფალოხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
 |
ხ - ოხობილელა გაბური |
|
შავლეგოხალხური |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მაშ ავენთოთ სანთელივითნანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები საქართველოზე
 |
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მუშაილია ჭავჭავაძე |
 |
გორიაკაკი წერეთელი |
|
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
