ე−ნა−ჭიკ−ჭი−კა ჩი−ტე−ბით,
ა−თას−ფე−რა−დი ჩი−თე−ბით,-
ყვა−ვილ−თა ფარ−ჩე−უ−ლე−ბით,-
ვარ−დე−ბით დარ−ჩე−უ−ლე−ბით,
ნა−კა−დუ−ლე−ბის ლიკ−ლი−კით
ა−ივ−სო უფ−ლის შიკ−რი−კი,
მარ−გა−ლი−ტი−ვით ე−უ−ლი,
ალმასი-ქვიშას რე−უ−ლი,
ღერო-ქართაგან რხე−უ−ლი,
სამ−წყსო−ში მ−წყემ−სად ქცე−უ−ლი,
ასული-ზეცის რჩე−უ−ლი
და მოძღვ−რად გამოწვე−უ−ლი,
ფესვი-ხეს შე−ხი−დე−ბუ−ლი,
ტოტი-ქარს შე−ჭი−დე−ბუ−ლი,
უფ−ლის ბი−ლიკ−ზე მა−ვა−ლი
ცი−უ−რი შუამა−ვა−ლი...
მოგ−ვართ−ვა წმინ−და წე−რი−ლი,-
ჯე−ჯი−ლი ა−მოწ−ვე−რი−ლი,
ცით და−ფე−ნი−ლი ნა−თე−ლი,
ვა−ზის ჯვა−რი და სან−თე−ლი...
უფ−ლის მად−ლი და წყა−ლო−ბა,
ცად აწე−უ−ლი გა−ლო−ბა,
ღუ−ღუ−ნა სა−ლა−მუ−რე−ბი,-
დღე−ე−ბი სა−ა−მუ−რე−ბი...
კი−დით−კი−დე და მა−რა−დის
გა−ნივრ−ცო მთი−დან ბა−რამ−დის,
ნი−ნოს ცი−უ−რი საქ−მე−ნი,
ვა−ზის ჯვა−რი და სან−თე−ლი,
უფ−ლის მოსვ−ლა და სუ−ფე−ვა,
ზი−ა−რე−ბა და კურ−თხე−ვა,
სჯუ−ლი და წმინ−და მცნე−ბა−ნი,
და ჭეშ−მა−რი−ტი ვნე−ბა−ნი...
სა−ქართ−ვე−ლო−შიც დამკ−ვიდრ−და
ქრის−ტეს ნა−თე−ლი სა−ხე−ლი,
მად−ლი მარ−თა−ლი სჯუ−ლისა
და უფ−ლის სიყ−ვა−რუ−ლი−სა!