მერის თვალებით
ეს რამ−დე−ნი−მე დღე−ა და რამ−დე−ნი−მე ღა−მე,
და−ხუ−რუ−ლი−ა გუ−ლი, რო−გორც სა−კა−ნი რა−მე.
თით−ქო უმ−ძი−მეს კა−რებს კუპ−რის და−ე−დო ლუ−ქი,
გულ−ში ვერც ზე−ცა ა−ტანს, ვერც სი−ხა−რუ−ლის შუ−ქი.
გა−უ−და−ბურ−და ჩე−მი ყოფ−ნის ყო−ვე−ლი წა−მი,
ეს რამ−დე−ნი−მე დღე−ა და რამ−დე−ნი−მე ღა−მე.
ოჰ, მო−მე−ცა−ლეთ, კმა−რა! მხო−ლოდ სიკვ−დი−ლი მინ−და,
არც პო−ე−ზი−ა მატკ−ბობს, არც მე−გობ−რო−ბა წმინ−და.
ეს რამ−დე−ნი−მე დღე−ა და რამ−დე−ნი−მე ღა−მე -
არე-მიდამოს შხა−მავს ღრმა მწუ−ხა−რე−ბის შხა−მი.
ჩა−მო−ი−ბუ−როს ზე−ცა, მი−სიც ა−ღა−რა მჯე−რა -
მე−რის თვა−ლე−ბით ი−გი ვერ გაბრ−წყინ−დე−ბა, ვე−რა!
და−ხუ−რუ−ლი−ა გუ−ლი, რო−გორც სა−კა−ნი რა−მე.
თით−ქო უმ−ძი−მეს კა−რებს კუპ−რის და−ე−დო ლუ−ქი,
გულ−ში ვერც ზე−ცა ა−ტანს, ვერც სი−ხა−რუ−ლის შუ−ქი.
გა−უ−და−ბურ−და ჩე−მი ყოფ−ნის ყო−ვე−ლი წა−მი,
ეს რამ−დე−ნი−მე დღე−ა და რამ−დე−ნი−მე ღა−მე.
ოჰ, მო−მე−ცა−ლეთ, კმა−რა! მხო−ლოდ სიკვ−დი−ლი მინ−და,
არც პო−ე−ზი−ა მატკ−ბობს, არც მე−გობ−რო−ბა წმინ−და.
ეს რამ−დე−ნი−მე დღე−ა და რამ−დე−ნი−მე ღა−მე -
არე-მიდამოს შხა−მავს ღრმა მწუ−ხა−რე−ბის შხა−მი.
ჩა−მო−ი−ბუ−როს ზე−ცა, მი−სიც ა−ღა−რა მჯე−რა -
მე−რის თვა−ლე−ბით ი−გი ვერ გაბრ−წყინ−დე−ბა, ვე−რა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
არ მარგოხალხური |
 |
ია და პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
რამ გაგაჩინა, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
 |
რა ცაა!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიტყვა არ წამოგცდეს, რომ შენ დაიღალე,გალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
 |
აუტიზმინინია კაპანაძე |
 |
ტარო ბიჭი მედოლებონდო მაცაბერიძე |
|
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ნამდვილი ამბავინოდარ დუმბაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე
|
მატარებლიდანგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
ოპუნცია კაქტუსიმანანა ტონია |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე შენმა ფიქრმა მიმარინდაბესიკი |
