ქარმა ბუდიდან ყვავის ბახალა
ქარ−მა ბუ−დი−დან ყვა−ვის ბა−ხა−ლა
ზა−ფხუ−ლის ტყე−ებს გა−და−ა−ხა−ლა.
ის−მო−და ხმე−ბი ახალ-ახალი,
ტყე ტა−ძა−რი−ვით ი−ყო მა−ღა−ლი.
ვე−ლად ბა−ლა−ხი ი−ყო კე−ცი−ლი,
რო−გორც სიმშ−ვი−დე და სა−რე−ცე−ლი,
ტი−რო−და მწა−რედ ყვა−ვის ბა−ხა−ლა,
ქარ−მა ტყე−ებს რომ გა−და−ა−ხა−ლა.
ა−ტყდა ქუ−ხი−ლი, გა−ვარ−და მე−ხი, -
გა−ეხ−მა−უ−რა ტყე მე−ხის ტე−ხილს,
ხევ−ში, ხრა−მებ−ში, ა−ტყდა ხარ−ხა−რი
და წა−მო−ვი−და წვი−მა ჩქარ-ჩქარი.
ზა−ფხუ−ლის ტყე−ებს გა−და−ა−ხა−ლა.
ის−მო−და ხმე−ბი ახალ-ახალი,
ტყე ტა−ძა−რი−ვით ი−ყო მა−ღა−ლი.
ვე−ლად ბა−ლა−ხი ი−ყო კე−ცი−ლი,
რო−გორც სიმშ−ვი−დე და სა−რე−ცე−ლი,
ტი−რო−და მწა−რედ ყვა−ვის ბა−ხა−ლა,
ქარ−მა ტყე−ებს რომ გა−და−ა−ხა−ლა.
ა−ტყდა ქუ−ხი−ლი, გა−ვარ−და მე−ხი, -
გა−ეხ−მა−უ−რა ტყე მე−ხის ტე−ხილს,
ხევ−ში, ხრა−მებ−ში, ა−ტყდა ხარ−ხა−რი
და წა−მო−ვი−და წვი−მა ჩქარ-ჩქარი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ბინდი ღამისა გაჰქრაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომაქეთევან კვიტატიანი |
|
ცამეტი წლის ხარგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ოქროსფერი ხარიხებინათია ჯანაშია |
|
დგება თეთრი დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
|
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
