ეს გრიგალია სიახლის
ფან−ჯა−რას ტო−ტებს მი−ახ−ლის,
მთვა−რეს მი−ართ−მევს ზი−ა−ნებს,
ეს გრი−გა−ლი−ა სისხ−ლის,
მზე რომ არ და−აგ−ვი−ა−ნებს.
მე სი−ხა−რუ−ლი მე−მო−სა
და გა−ზა−ფხუ−ლის ოც−ნე−ბა,
ხიბ−ლავ−და გა−რე−შე−მო−სა
მინდვ−რე−ბის გა−და−სო−ნე−ბა.
მთვა−რეს მი−ართ−მევს ზი−ა−ნებს,
ეს გრი−გა−ლი−ა სისხ−ლის,
მზე რომ არ და−აგ−ვი−ა−ნებს.
მე სი−ხა−რუ−ლი მე−მო−სა
და გა−ზა−ფხუ−ლის ოც−ნე−ბა,
ხიბ−ლავ−და გა−რე−შე−მო−სა
მინდვ−რე−ბის გა−და−სო−ნე−ბა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ბუნებაანა ნოდარიძე |
 |
შემოდგომის ამინდიხათუნა გულიაშვილი |
 |
ქუდი ქარშიქეთევან კვიტატიანი |
 |
შემოდგომა მობრძანდაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
რთველიმანანა ტონია |
|
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
