მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო
მე−ტე−ხი იდ−გა რუ−ხი, პი−ტა−ლო.
შე−მოდ−გო−მის დღე მის−ცე−მო−და უ−სა−ზღვრო დუ−მილს,
მთაწ−მინ−და - მშვი−დი და მოყ−ვი−თა−ლო.
წიგ−ნის გვერ−დე−ბი ჩა−მოშ−ლი−ლი და ა−რე−უ−ლი
ი−ნა−ხავს ამ დღეს ჩუ−მი, ცბი−ე−რი.
მას−ში მარ−ხი−ა მოჩ−ვე−ნე−ბა სიზმა−რე−უ−ლი,
სუ−ლი შეშ−ლი−ლი და ბედ−ნი−ე−რი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს პატიება და შერიგება მეგობრებთან.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ოქროსფერი ხარიხებინათია ჯანაშია |
 |
მუტრუკი მიტომ მუტრუკობსვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
 |
შემოდგომას ბარაქაოცირა ტურაშვილი |
 |
ხვალის იმედზე ფიქრითნანა სამხარაძე |
 |
დედაო, ნინო!მარი დიერა |
 |
ქართული დედა-ენაასოფია ბარშოვა |
 |
მრავალ ახალ წელს!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები საქართველოზე
|
მივარდნილი აივანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მივალ, გადავკოცნიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არაგვსვაჟა–ფშაველა |
|
ხმა სამარიდამვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
