შემოდგომის იდილია
შე−მოდ−გო−მის ი−დი−ლი−ა!
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წელიწადები წავლიან ძველნიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახელგატეხილი დათვინათია აბულაძე |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
|
ფოთლებინესტან კუპრავა |
 |
ხილთა ქებაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ელეგიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხელოვნებაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
|
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დგება შემოდგომაგალაკტიონ ტაბიძე |
