შემოდგომის იდილია
შე−მოდ−გო−მის ი−დი−ლი−ა!
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
შემოდგომაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
მივიჩქარით ვენახშინესტან კუპრავა |
 |
მამალინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
საქართველოშილადო ასათიანი |
 |
უსულდგმულო ცხოვრებაილია ჭავჭავაძე |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
