შემოდგომის იდილია
შე−მოდ−გო−მის ი−დი−ლი−ა!
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მეტეხის კლდეში სწერიამურმან ლებანიძე |
|
მიცვალებულის ხსოვნაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომათამარ ჭეიშვილი |
|
ოქტომბერინესტან კუპრავა |
|
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
მცხეთიდანგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ახალი გზააკაკი წერეთელი |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
