შემოდგომის იდილია
შე−მოდ−გო−მის ი−დი−ლი−ა!
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
სად ერ−წო და ღუ−ლე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი ყვი−თე−ლი−ა,
ყვე−ლა−ფე−რი კე−თი−ლი...
მარ−ტო ბრიყ−ვი კუ−ნე−ლი−ა,
ეს ბრიყ−ვი და სუ−ლე−ლი−ა,
ეს პა−ტა−რა სუ−ლე−ლი−ა
წით−ლად თვალ−და−ჭყე−ტი−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
 |
სასწაულსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
შემოდგომაცირა ტურაშვილი |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
 |
ხილთა ქებაიოსებ ციცქიშვილი |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
 |
სიცოცხლემ შხამი მასმიავაჟა–ფშაველა |
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
