შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაანზორ აბულაშვილი |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
|
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ფოთლებინესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომაცირა ტურაშვილი |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
|
როგორ დადგა შემოდგომა დათვიანის ტყეშინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
|
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
