შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის იდილიამურმან ლებანიძე |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
|
„ბატის ჭუკი“მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
|
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
გაზაფხულია მონატრებალუარა ჭანტურია |
