შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ქარით დატირებულიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
|
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მრავალჟამიერ!ანა კალანდაძე |
|
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ალექსანდრე ჭავჭავაძეილია ჭავჭავაძე |
|
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
