შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
|
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ეს გრიგალია სიახლისგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
სოკოებინესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
|
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
|
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
|
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
