შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
თახვილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
|
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
|
ფოთლებინესტან კუპრავა |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომანათია ჯანაშია |
 |
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
