შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
|
ღამელუარა ჭანტურია |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
ოქტომბერინესტან კუპრავა |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
 |
შემოდგომის სურათიხათუნა გულიაშვილი |
|
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
