შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
მუხანესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომასოფია ბარშოვა |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
 |
რთველიმარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
 |
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
 |
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
