შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
|
ბულბულილუარა ჭანტურია |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
მუხანესტან კუპრავა |
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
 |
ქარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
დათვების მარანშიგივი ჩიღვინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
|
ასოხატულა კუნწულებიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
იაშიო მღვიმელი |
