შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
უმაღლეს მწვერვალთა მსუბუქო ღრუბელო!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომამაია წიგნაძე |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
მივიჩქარით ვენახშინესტან კუპრავა |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ხილთა ქებაიოსებ ციცქიშვილი |
 |
შემოდგომას ბარაქაოცირა ტურაშვილი |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
|
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
