შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
 |
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
 |
შემოდგომას ბარაქაოცირა ტურაშვილი |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
მუხანესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულინონა ბეჟანიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
|
მუხამბაზიაკაკი წერეთელი |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
