შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
ნაკადულილუარა ჭანტურია |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის საღამოსოფია ბარშოვა |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
 |
ბუნებაანა ნოდარიძე |
 |
დაუვიწყარი დეკემბერინანა სამხარაძე |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მაცნევაჟა–ფშაველა |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
