დაჭრილი შველი
ტყე−ში დაჭ−რი−ლი პა−ტა−რა შვე−ლი
დიდ−ხანს წვა−ლობ−და, შვე−ლას ი−თხოვ−და;
სი−ცო−ცხლეს მი−სას საფრ−თხე ე−ლო−და
და−მეხ−მა−რე−თო, ხომ ვერ იტყოდა.
რო−გორ მო−ი−თხოვს ის გვერდ−ში დგო−მას
გუ−ლი ეწ−ვე−ბა რო−გორც ღა−და−რი,
რო−გორ ს−წყუ−რი−ა ნახ−ვა დე−დი−სა
მაგ−რამ მშვე−ლე−ლი ა−ბა სად არი.
ტყე−ში წი−ვი−ან ცი−ვი ქა−რე−ბი
და გაჰ−კი−ვი−ან მო−ლა−ღუ−რე−ბი,
ვე−ღარ ის−ვე−ნებს ცრემ−ლად იღვ−რე−ბა
ნუ−თუ ვერ გრძნო−ბენ დე−დის გუ−ლე−ბი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
მელანქოლიური მოსიმღერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
გველინათია ჯანაშია |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
სპილონათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
 |
ჭაღარააკაკი წერეთელი |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
