დათვი და ტურა
ვე−ბერ−თე−ლა ღი−პი ა−დევს
და ძლივს და−დის დათ−ვი მუ−რა,
რით მუშ−ვე−ლო? გულ−ში ფიქ−რობს,
ერ−თი ტყის ე−ქი−მი ტუ−რა.
ბევ−რი ფიქ−რის შემ−დეგ ტუ−რამ,
და−თუ−ნი−ას მის−ცა რჩე−ვა:
ს−თხო−ვა უნ−და მო−ი−შა−ლო,
ეს უ−ზო−მო ჭა−მის ჩვე−ვა.
ხში−რად უნ−და ი−ვარ−ჯი−შო,
სწო−რი კვე−ბაც გარ−გებს დი−დად,
მეგობარო,ამის შემ−დეგ
ი−ბაჯ−ბა−ჯებ ძალ−ზე მშვი−დად.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
დედა-ოფო და ორი მართვენათია აბულაძე |
 |
კოპიმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ფუტკარინოდარ დუმბაძე |
 |
გოზინაყივასილ გულეური |
|
მაჩვინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
შემოდგომამ გაგვახარანესტან კუპრავა |
|
პეპელანესტან კუპრავა |
 |
აქლემინანა გასვიანი |
 |
რვაფეხამარიამ წიკლაური |
 |
ბეღურები გვასწავლიანმანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
 |
ნუ გეშინიაალეკო შენგელია |
 |
გელა და ღრუტუნალუარა ჭანტურია |
|
ხულიგანინოდარ დუმბაძე |
|
ქალაქი და სოფელინოდარ დუმბაძე |
