დათვი და ტურა
ვე−ბერ−თე−ლა ღი−პი ა−დევს
და ძლივს და−დის დათ−ვი მუ−რა,
რით მუშ−ვე−ლო? გულ−ში ფიქ−რობს,
ერ−თი ტყის ე−ქი−მი ტუ−რა.
ბევ−რი ფიქ−რის შემ−დეგ ტუ−რამ,
და−თუ−ნი−ას მის−ცა რჩე−ვა:
ს−თხო−ვა უნ−და მო−ი−შა−ლო,
ეს უ−ზო−მო ჭა−მის ჩვე−ვა.
ხში−რად უნ−და ი−ვარ−ჯი−შო,
სწო−რი კვე−ბაც გარ−გებს დი−დად,
მეგობარო,ამის შემ−დეგ
ი−ბაჯ−ბა−ჯებ ძალ−ზე მშვი−დად.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
მარტორქანათია ჯანაშია |
 |
ბუვასილ გულეური |
 |
დარიგებალუარა ჭანტურია |
|
ფისოლუარა ჭანტურია |
 |
*** (კენგურუმ თავის შვილები სწრაფად ჩაისვა ჩანთაში)ქეთევან კვიტატიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
კუკრუჭანა თუ გოგრიმიჭელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი ცელქი ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
რადიომ გამოაცხადანესტან კუპრავა |
|
ყურშაელიზბარ გაბუნია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე, ლექსები გარეულ ცხოველებზე და ლექსები შრომაზე
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
 |
პატარა მურიააკაკი წერეთელი |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
|
ას ორი წლის კუს ოცნებაელიზბარ გაბუნია |
|
ქებათა-ქებააკაკი წერეთელი |
