შვლის ნუკრის ჩივილი
შვლის ნუკ−რი ვარ, რქე−ბიც არ მაქვს,
და−უც−ველს და პა−წა−წი−ნას...
ბედ−მა ი−სე და−მიბ−რიყ−ვა,
არ მყავს დე−და, არ მაქვს ბინა.
ცვარ-ნამსა ვსვამ რძის მა−გივ−რად
და ცხოვ−რე−ბას მიფრ−თხობს ელ−და...
მტერ-მოყვარეც ა−მე−რი−ა,
დე−დის თვა−ლებს ძილ−შიც ვხედავ.
ვეძებ მე მის ნა−ფე−ხუ−რებს,
მწვა−ნე ბა−ლახს ცრემ−ლით ვალ−ბობ...
ვე−მა−ლე−ბი ტყე−ში მხე−ცებს,
დაბ−ნე−უ−ლი და−ვალ მარ−ტო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
კურდღელიინგა ქორდელი |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ვის რა უყვარსლილი ნუცუბიძე |
 |
ღამის ბინდილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
კურდღელს თეთრს და ნაბიასცირა ტურაშვილი |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
მთვრალი დათუნანათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
ბატკანილუარა ჭანტურია |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
|
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
