შვლის ნუკრის ჩივილი
შვლის ნუკ−რი ვარ, რქე−ბიც არ მაქვს,
და−უც−ველს და პა−წა−წი−ნას...
ბედ−მა ი−სე და−მიბ−რიყ−ვა,
არ მყავს დე−და, არ მაქვს ბინა.
ცვარ-ნამსა ვსვამ რძის მა−გივ−რად
და ცხოვ−რე−ბას მიფრ−თხობს ელ−და...
მტერ-მოყვარეც ა−მე−რი−ა,
დე−დის თვა−ლებს ძილ−შიც ვხედავ.
ვეძებ მე მის ნა−ფე−ხუ−რებს,
მწვა−ნე ბა−ლახს ცრემ−ლით ვალ−ბობ...
ვე−მა−ლე−ბი ტყე−ში მხე−ცებს,
დაბ−ნე−უ−ლი და−ვალ მარ−ტო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ხმა გულისაილია ჭავჭავაძე |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
დათვის საიდუმლომაია წიგნაძე |
|
გ.აბ ხ...ილია ჭავჭავაძე |
|
მხიარული ცხოველებიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
თაგუნიას ჩივილიგივი ჭიჭინაძე |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
