შვლის ნუკრის ჩივილი
შვლის ნუკ−რი ვარ, რქე−ბიც არ მაქვს,
და−უც−ველს და პა−წა−წი−ნას...
ბედ−მა ი−სე და−მიბ−რიყ−ვა,
არ მყავს დე−და, არ მაქვს ბინა.
ცვარ-ნამსა ვსვამ რძის მა−გივ−რად
და ცხოვ−რე−ბას მიფრ−თხობს ელ−და...
მტერ-მოყვარეც ა−მე−რი−ა,
დე−დის თვა−ლებს ძილ−შიც ვხედავ.
ვეძებ მე მის ნა−ფე−ხუ−რებს,
მწვა−ნე ბა−ლახს ცრემ−ლით ვალ−ბობ...
ვე−მა−ლე−ბი ტყე−ში მხე−ცებს,
დაბ−ნე−უ−ლი და−ვალ მარ−ტო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მამალი და მელიაკუკური გოგიაშვილი |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
ხე დარგემორის ფოცხიშვილი |
 |
ბუნების სიყვარულილუარა ჭანტურია |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მთვრალი დათუნანათია აბულაძე |
 |
ჟირაფის შარფინუნუ ჯანელიძე |
 |
თხოვნამანანა კაკაჩია |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ქებათა-ქებააკაკი წერეთელი |
 |
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
რკოს კაცუნავასილ გულეური |
