და−რი−ა თუ ავდა−რი−ა,
მიყ−ვარს ხტუნ−ვა თა−მა−ში.
წვი−მის დი−დი ექს−პერ−ტი ვარ,
და−მერწ−მუ−ნეთ ა−მა−ში.

რომ ი−ცო−დეთ, ყვე−ლა ა−მინდს,
აქვს თა−ვი−სი ა−და−თი,
ნაწ−ვი−მარ−ზე ტყი−დან მო−მაქვს,
სო−კო−ე−ბი კა−ლა−თით.

იქ−ვე ჩი−ტი ჭყუმპ−ლა−ობს,
წყლის პა−ტა−რა გუ−ბე−ში,
მისთ−ვის გა−და−ნა−ხუ−ლი მაქვს,
მზე−სუმ−ზი−რა უ−ბე−ში.

თუ−კი დი−დი წვი−მა მო−ვა,
ა−დი−დე−ბა მდი−ნა−რე,
ხის ფეს−ვე−ბი გა−იღ−ვი−ძებს,
წა−მო−წო−ლილ- მძი−ნა−რე.

თუ არ ი−ცით ეხ−ლა გე−ტყვით,
დი−დებ−სა და პა−ტა−რებს,
თურ−მე ღრუ−ბე−ლი რომ ბრა−ზობს,
წვი−მას მუც−ლით ა−ტა−რებს.