ისევ მესხის გამოხედვა
ყვავ-ყორნების არ გა−ში−ნებს შავ−ზე შა−ვი ფრე−ნა.
ომ−თა გრგვინ−ვა და დრო−შე−ბი თა−მარ მე−ფის ორბ−თა
შენ ბრ−წყინ−ვა−ლედ გა−მო−სა−ხე, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
ახ−სოვს იმ შენს ოქ−როს−ფერ წლებს, გორს, ას−პინ−ძას, მ−ცხე−თას
თუ რამ−დენ−ჯერ სიკვ−დი−ლისთ−ვის თვალ−ში შე−გი−ხე−დავს...
სიკვ−დილ−მა ვერ ი−სიკვ−დი−ლა, უჭკ−ნობ დაფ−ნის რტო−თა
უკვ−და−ვე−ბის მტა−რე−ბე−ლო, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
მხო−ლოდ გმირ−თა თავ−და−დე−ბის გზა ი−ყო და ა−რის
ღირ−სი დი−დი სიყ−ვა−რუ−ლის მშობ−ლი−უ−რი მხა−რის.
და იმ “ვეფხისტყაოსანით” ბევ−რი, ა−რა ცო−ტა,
გა−მარჯ−ვე−ბის დღე ყო−ფი−ლა, დი−დე−ბუ−ლო შო−თა!
თვით ქა−ჯე−თის არ არ−სე−ბობს ცი−ხე−ე−ბი შა−ვი,
ძმად−შე−ფი−ცულ მე−გობ−რე−ბის რომ არ ლეწ−დეს მკლა−ვი.
მათ სა−ზღვა−რი გა−და−ლა−ხეს ა−თას−ნა−ირ შფოთ−თა,
და გვი−ნა−თებს შე−ნი სა−ხე, მზე−თა მზე−ო, შო−თა!
თი−ნა−თი−ნის და ნეს−ტა−ნის სიყ−ვა−რუ−ლის ღირ−სი
მხო−ლოდ გმირ−თა უკვ−და−ვე−ბა ა−რის მა−რადისი!
შენს გარ−შე−მო ყვე−ლა დრო−ის მღელ−ვა−რე−ბა რბო−და,
უ−საყ−ვარ−ლეს სამ−შობ−ლო−ის მშვე−ნე−ბა−ო, შო−თა!
მარ−გა−ლიტ−თა დიდ−თა მტევ−ნად და ოქ−რო−და ჰქრო−და
სი−ტყვათ შენ−თა შად−რე−ვა−ნი, ცე−მა ჩო−განთ შნო−თა.
შე−ნი გუ−ლი უ−სას−რუ−ლო სიყ−ვა−რუ−ლით თრთო−და,
შო−თა, ე−რის სი−ქა−დუ−ლო, ღვთა−ებ−რი−ვო შო−თა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
წაახალისეთ ბავშვის ცნობისმოყვარეობა
უპასუხეთ ბავშვის კითხვებს და წაახალისეთ, რომ თავად ეძებოს პასუხები.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გაზაფხულის მახარობელილუარა ჭანტურია |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
ტყუილებიმანანა ტონია |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
