kids.ge logo

უნუგეშო ყოფნა

ფავორიტებში დამატება
ი−ას, ბნელს ხევ−ში მო−სულ−სა,
დი−დი ჭანდ−რე−ბი ჰფა−რავ−და,
ე−წა−და დიდ−ხანს სი−ცო−ცხლე,
წა−დილს ა−ღა−რა ჰმა−ლავ−და:
ი−ნა−ბე−ბო−და, ჰკრთე−ბო−და,
მზის სხივს ე−ლო−და მაღ−ლი−თა;
შეჰ−ფო−ფი−ნებ−და სამ−ყა−როს
გაშ−ტე−რე−ბუ−ლის თვა−ლი−თა,
მზის სხი−ვი აკლ−და, ე−ლო−და,
მზე ა−ღარ ა−მო−დი−ო−და,
ჩი−ქი−ლად მი−სი სხი−ვე−ბი
თავ−ზე არ ე−ფი−ნე−ბო−და.
ა−მო−იკვ−ნე−სა ჩაგ−რულ−მა,
გულ−მოკ−ლულს ე−ტირ−ნე−ბო−და.
მზე ვე−ღარ აწვ−დენს სხი−ვებ−სა
ბნე−ლის ჯურღ−მუ−ლის წყვდი−ად−სა,
ვერ უმ−თე−ლებ−და წყლულს გულ−სა
ფერ−გა−ხუ−ნე−ბულს ი−ასა.
ი−ა სჭკნე−ბო−და, კვდე−ბო−და,
მი−წას−ვე ე−ბა−რე−ბო−და.
გაღ−მა კი ყვა−ვილ−თა გუნ−დი
სა−მო−თხეს ე−და−რე−ბო−და;
მზე უხ−ვად ნა−თელ−სა ჰფენ−და,
ჯავ−რი არ ე−კა−რე−ბო−და;
ი−ას სიკვ−დი−ლი ამ დრო−სა
მით უფ−რო ემ−წა−რე−ბო−და, -
ჰხე−დავს, რომ სხვა−ნი ლხი−ნო−ბენ,
მას მი−წა ე−ფა−რე−ბო−და.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გული გავგზავნე ქვეყნადაგული გავგზავნე ქვეყნადა სალაღოდ, სანავარდოდა. სულ უტიფარი და ნორჩი, ვინ იცის, საით დარბოდა! დაბრუნდა, ჩემ...ალექსანდრე ყაზბეგსშვილო ტანჯულის ქვეყნისავ, სული დაჰლიე ტანჯვითა, მიუხვალ მამა-პაპათა ამოღებულის ხანჯრითა, ცრემლად დამდნარი...დამისხი, დამალევინეჭაბუკობაში ვყვიროდი. როცა მოვცადე სოფელი, ჩემს უსირცხვობას ვკვირობდი. ნუ მისხამ, აღარ მესმევა კახურის ვაზ...შემომღუღუნე, ჩონგუროშემომღუღუნე, ჩონგურო, აკვნესდი, ამაკვნესია; მორწყე და ააბიბინე გულს ვარდი დანათესია, ჩემთვის კვნესაში სილ...დევების ქორწილიღამით ცა ჰქუხდა, გრგვინავდა, მთებს მოედრიკათ თავიო. ტყეს გასდიოდა ფოთოლი, ზღვა ბობოქარობს შავიო. დევებსა ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026