ღამე მთაში
აყ−ვავ−დენ, დასხ−დენ ცა−ზე−და;
მთვა−რე კი ჯერ არ−სა−და სჩანს,
არ დაგვ−ნა−თო−ის თავ−ზე−და,
ჯერ თუ არ გა−უღ−ვიძ−ნი−ა,
ი−სევ თუ სძი−ნავს მკლავ−ზე−და!
ჯერ გა−მარ−ჯო−ბა არ უთქ−ვამს
შე−მომჯ−დარს გო−რის ფხა−ზე−და,
სხივ−ნი არ და−უგ−ზავ−ნი−ა
პი−რის სა−ბა−ნად წყალ−ზე−და.
მგზავრს უ−ჭირს ბნე−ლით გა−მოსვ−ლა,
დად−გო−მა სწო−რეს გზა−ზე−და.
მთებს ჩა−უც−ვი−ათ შა−ვე−ბი,
ჭმუნ−ვით დასც−ქე−რენ ხე−ვებ−სა;
ცივს ნი−ავს შეს−თა−ვა−ზო−ბენ
უფსკ−რულს მო−ა−რულს დე−ვებ−სა;
ტყისთ−ვი−საც ძა−ძა ჩა−უც−ვამს
სიბ−ნე−ლეს და−ნა−ტე−ვებ−სა.
გორით-გორს ბუ−ვი გას−ძა−ხის,
თრთი−ან ყვა−ვილ−ნი მთე−ბი−სა,
ქო−ჩორს უ−ვარ−ცხნის ნი−ა−ვი,
და−რა−ჯად და−ად−გე−ბი−სა.
მი−თამ ი−ცი−ან ღავ−ღუ−ვი,
რად არ ჰყეფს ჯო−გი მგლე−ბი−სა?!
წყა−ლი სჩქეფს, ხე−ვი ჩა−ტი−რის,
გა−ნა ერ−თი და ო−რი−ა:
ა−ქაც, იქ, ი−მას ი−ქი−თაც,
სა−ცა ფერ−ცხა−ლა გო−რი−ა,
ლა−მა−ზის მთე−ბის ა−სულ−თა
ხმა ხმისთ−ვის შა−უ−წო−ნი−ა.
მად−ლი შენ, ყვე−ლა ერთ−მა−ნეთს,
უ−ფა−ლო, და−უ−მო−ნი−ა;
ა−მა−ზე ტურ−ფა და კარ−გი
მე სხვა ა−ღა−რა მგო−ნი−ა!..
ხე−ვი მთას ჰმო−ნებს, მთა - ხევ−სა,
წყალ−ნი - ტყეს, ტყე−ნი - მდი−ნა−რეთ,
ყვა−ვილ−ნი - მი−წას და მი−წა -
თა−ვის აღზრ−დილ−თა მცი−ნა−რეთ
და მე ხომ ყვე−ლას მო−ნა ვარ,
პირ−ზედ ოფლ-გადამდინარედ!
ეხ−ლა ცა წყნარობს… სო−ფელ−საც
გულ−წყნა−რად და−ე−ძი−ნე−ბა.
უ−ეც−რად შუ−ა−ღა−მი−სას
ცას ჯან−ღი და−ე−ფი−ნე−ბა,
შა−ვი ზღვის შა−ვი ვე−შა−პი
პირ−ღი−ა დაგ−ვე−ღი−რე−ბა,
ჩვენ, მოს−ვე−ნე−ბით მძი−ნა−რეთ,
საჭ−მე−ლად დაგ−ვე−პი−რე−ბა.
მოჰსქ−დე−ბა ქა−რი და ღვა−რი,
სდგას ლეწა-მტვრევა ბრძო−ლი−სა;
დრო−ე−ბა ჩა−მო−ვარდ−ნი−ლა
დი−დი ში−შის და ძრწო−ლი−სა.
მთე−ლი მთა-ბარი იქ−ცე−ვა,
მეორ-მოსვლაა სწო−რე−და!
მოჰ−კაწ−რავს ღვა−რი ტყე-კლდეებს,
მო−აქვს და მოსდ−გამს ყო−რე−და.
ბუ−ნე−ბა მბრძა−ნე−ბე−ლი−ა,
ი−გივ მო−ნაა თა−ვისა,
ზოგ−ჯერ სი−კე−თეს იხ−ვე−ჭავს,
ზოგ−ჯერ მქნე−ლი−ა ა−ვი−სა;
ერთ−ფე−რად მტვირთ−ვე−ლი ა−რის
საქ−მის თეთ−რის და შა−ვისა;
სა−ცა პი−რიმ−ზეს ა−ხა−რებს,
იქ−ვე მ−თხრე−ლი−ა ზვა−ვი−სა…
მა−ინც-კი ლა−მა−ზი ა−რის,
მა−ინც სი−ტურ−ფით ჰყვა−ვი−სა!..
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ ბავშვს, გაიგოს სხვისი ტკივილი
ასწავლეთ ბავშვს, გაიგოს, როგორ გრძნობენ თავს ადამიანები, როდესაც ისინი განიცდიან ფიზიკურ ან ემოციურ ტკივილს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
 |
სვისადმიბესიკი |
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
 |
მეოცნებე მფრინავიმანანა ტონია |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
შემოდგომის ამინდიხათუნა გულიაშვილი |
 |
ეს გოგონა ვისია?ნესტან კუპრავა |
 |
ი - ხვი ფართოცხვირალელა გაბური |
 |
დინოცირა ტურაშვილი |
 |
მგზავრობაში მფარველობისთვისმარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თითების დავაილია სიხარულიძე |
 |
ციყვი და ხავსისქუდა კაცუნათამარ ფხაკაძე |
|
კლდე და მდინარევაჟა–ფშაველა |
