ხარაბუზა და ფუტკარი
მი−ა−ძა−ხა: “გზა მო−მე−ო!
ვერ მი−ცა−ნი, გა−ნა, ვინც ვარ?
რო−გორ გა−მე−თა−მა−მე−ო?
“თუ ვერ ა−ტყობ თავს, ვინ−ცა ხარ,
გა−მი−გო−ნე, რომ გი−თხრა−ო:
შენ რომ ფრთე−ბი გა−მოგბ−მი−ა,
ღმერ−თიც მა−შინ გა−გი−წყრა−ო!
“ბზუ−ი−ლა−სა, ტყუ−ი−ლა−სა,
შხა−მი−ან−სა, მკბე−ნარ−სა−ო,
ვინ არ გიც−ნობს უ−საქ−მურ−სა,
მფრი−ნავს მო−უს−ვე−ნარ−სა−ო?!
“მე კი დარ−ბა−ის−ლად მცნო−ბენ,
შრო−მი−სა ვარ მოყ−ვა−რე−ო...
ჩემთ−ვი−სა ვარ, არ−ვი−სა ვკბენ,
არ ვარ შე−ნი მოგ−ვა−რე−ო!
“ქვეყ−ნის თვალ−ში მე სულ სხვა ვარ,
შენ სულ სხვა ხარ... ხომ ხე−და−ვო?
ჩა−მო−დე−ქი, გზა მო−მე−ცი!..
ურ−ჩო−ბას ნუ მიბედავო!”
ფუტ−კარ−მა ეს უ−პა−სუ−ხა:
“ნუ მა−ცი−ნებ, ხა-ხა-ხაო!
ვინც რომ ქვეყ−ნად გა−გა−ჩი−ნა,
ნეხ−ვის ჭი−ად დაგ−სა−ხა−ო!
“ბევრს რომ შრო−მობ, ნუ−თუ ჰფიქ−რობ,
რომ მთა და ბარს ას−წო−რე−ბო?..
მხო−ლოდ ფუ−ნეს ა−გუნ−და−ვებ,
იქ−ვე ახ−ლო ა−გო−რე−ბო.
“ის ხომ შე−ნი საზრ−დო ა−რის?
შენს მეტს არ−ვის არ−გი−ა−ო!
შენ ა−კე−თებ... შენ−ვე ჰზი−დავ...
სა−კუ−თა−რი ბარ−გი−ა−ო!
“დარ−ბა−ის−ლად ი−მუ−შა−ვებ,
რა−ღად ირ−ბენ, ა−ბა, შორ−სო?
ყო−ველ ფე−ხის გა−დადგ−მა−ზე
ნა−ხავ, გინ−და მთელ გო−დორ−სო!
“მე კი სხვა ვარ... სულ სხვა მუ−შა
და სხვაგ−ვა−რად მოღ−ვა−წე−ო:
ზე−ცის მუ−შას მე−ძა−ხი−ან,
არ ვარ მარ−ტო სა−მი−წე−ო!
“მისთ−ვის დავფ−რენ მო−უს−ვენ−რად,
რომ მოვ−ძებ−ნო ყვა−ვი−ლი−ო,
გუ−ლის წვე−ნი ა−მოვ−წუწ−ნო,
სამ−კურ−ნა−ლო რამ ტკბი−ლი−ო.
“შე−ვუმ−ზა−დო მით ქვე−ყა−ნას
თაფ−ლი, ზე−ცას - სან−თე−ლი−ო,
რომ იქ წმინ−დად შე−ი−წი−როს
და ა−ნა−თოს აქ ბნე−ლი−ო.
“ვინც მე იმ დროს ხელს შე−მიშ−ლის
ქვეყ−ნის მტე−რიც ის ა−რი−ო,
და მისთ−ვის მაქვს მო−მარ−თუ−ლი
გეს−ლი−ა−ნი ისა−რი−ო!”
ეს უ−თხრა და ფრთა გა−შა−ლა,
მი−ა−შუ−რა ყვა−ვი−ლებ−სა...
და ჩვენც ამგ−ვარ პა−სუხს ვკად−რებთ
ზო−გი−ერთ ჩვენს ყმაწ−ვი−ლებ−სა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
აუხსენით ბავშვს, რომ შეცდომები სწავლის ბუნებრივი ნაწილია და რომ ისინი არ უნდა შეაშინოს.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
|
ბაკურივაჟა–ფშაველა |
 |
ვაზის სიმფონიაშოთა ნიშნიანიძე |
 |
სუფთა ღრუტუნიამანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
დაღლილ წამწამთ ქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მერცხალიალეკო შენგელია |
 |
ცხოველებილუარა ჭანტურია |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
|
ჩემო კარგოგიორგი წერეთელი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ასპინძის ომზედბესიკი |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
ლიკა და სარკემანანა ტონია |
|
კატისა და თაგვთა შერიგებამანანა ტონია |
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
