kids.ge logo

ქართველი ქალი

ფავორიტებში დამატება
რა−ღა გი−თხრა მე საბ−რა−ლომ
შენ, შვი−ლე−ბის დამკარგავსო!”

ქალ−მა უ−თხრა: “სუ!.. არ გკი−თხავ!
ჯერ მი−თხა−რი შენ ე−სა−ო:
თათ−რებს დარ−ჩა გა−მარჯ−ვე−ბა,
თუ ჩვენს ძლი−ერს მეფე−სა−ო?”

“ეგ რა ბრძა−ნეთ?!. ქართ−ველ ჯარ−სა
გა−ნა სძლევ−და თა−თა−რი−ო?
თვით არ მი−ვა, და მო−სულ მტერს
რომ და−უხვ−დეს, მზად ა−რი−ო!

“ზა−რი დას−ცეს სე−რას−კირ−სა,
არ მო−სულა ჯე−რაც გონ−სა!
ქართ−ველები ღმერთს მად−ლო−ბენ,
ა−დი−დე−ბენ სოლომონსა!”

ქართვ−ლის ქა−ლი პირჯ−ვარს ი−წერს:
“მად−ლი ზე−ნა ქართ−ველებსო!
ა−ბა ახ−ლა მო−მი−ყე−ვი,
რაც გა−დახ−და ჩემს შვილებსო”.

“შე−ნი პირმ−შო ა−ღა−რა გყავს:
ა−ლექ−სანდ−რე მო−გიკ−ლე−სო,
უმც−რო−სი ძმა მი−ეშ−ვე−ლა,
ი−მა−საც დღე უ−მოკ−ლე−სო.

“თათ−რის ტყვი−ამ გა−უხვ−რი−ტათ
ორ−თავ გუ−ლის ფიცა−რი−ო;
მოკვ−დენ, მაგ−რამ სა−ხე−ლი კი
ნა−ხეს დაუვიწყა−რი−ო!..”

დე−დას ცრემ−ლი უ−ნე−ბუ−რად
წამ−წა−მებ−ზედ შე−უ−ჩერ−და;
ნაც−რის ფე−რი გა−და−ედ−ვა,
გუ−ლი ხში−რად ა−უძ−გერ−და.

მაგ−რამ ეს სთქვა: “გა−მიზრ−დი−ა
ქართ−ველ ქალ−სა ქართვ−ლის შვი−ლი!
ეს ნაღ−ვე−ლი დე−დი−სათ−ვის
მწა−რე ა−რის და თან ტკბი−ლი!

“მა−მუ−ლისთ−ვის მი−შო−ბი−ა
მი−სი ჭი−რის სა−ნაცვ−ლო−დო;
ქართ−ველ დე−დებს ვა−ლად გვა−ძევს,
ამ ჭირს უნ−და გავუძლოთო”.

ე−სა სთქვა და ი−სევ ჰკი−თხა:
“სა−შუ−ა−ლომ რა−ღა ქნა−ო?
ა−მო−ი−გო ძმე−ბის სისხ−ლი?
თათ−რის მძო−რის დასდ−გა ძნაო?”

“ა−რა, ჩე−მო ქალ−ბა−ტო−ნო,
ვერ გავ−ბე−დავ ტყუ−ილ−სა−ო;
ეგ სა−ხე−ლი არ უ−ნა−ხავს
ქა−ლა−ჩუ−ნა თქვენს შვილ−სა−ო!

“უფ−რო−სი და უმც−რო−სი ძმა
მტრის რაზმ−ში რომ გაჰ−კი−ო−და,
სა−შუ−ა−ლო ტყე−ში იწ−ვა:
გულ-მუცელი ასტკიოდა”.

ეს რომ ეს−მა, ქართვ−ლის ქა−ლი
უც−ნა−უ−რად და−იღ−რი−ჯა,
ა−მოჰ−ყა−რა ძუ−ძუ−ე−ბი,
მოთქ−მით თა−ვი მო−იგ−ლი−ჯა:

“ვა−ი ლე−ჩაქს, შერ−ცხვე−ნილ−სა,
ვაჰ ძუ−ძუ−ებს გა−კი−ცხულ−სო,
ვა−ი დე−დას, თითქ−მის პირ−შავს,
რა მახ−ვი−ლი მე−ცა გულ−სო!

“ა−რა ვსტი−რი იმ ორ შვილ−სა,
ომ−ში მოკ−ლულს გმი−რუ−ლა−დო,
ვიგ−ლოვ ცო−ცხლად დარ−ჩე−ნილ−სა
უ−სა−ხე−ლოდ... ვირულადო!”

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედშენს წმინდა საფლავს, გულის მოსაკლავს, დავყურებ, გმირო, სულგანაბული; შენგან ქებული, დავიწყებული დღეს მაგონ...რაც არ იწვის, არ ანათებსრაც არ იწვის, არ ანათებს, - უჩინარად ლპება ნელა. მოდი, დამწვი, სიყვარულო, მიაშუქე, სადაც ბნელა! ერთი წამი...ავადმყოფი მგოსანიბედო შავპირო, უპირო, ამრევო გზა და კვალისა! სულს ნუ ამომხდი, მაცალე დახამხამება თვალისა!... აჩრდილიღა ვარ...ახალი გზანუ იფიქრებ, დაგაყვედრო, შე მაცდურო ჩემო მუზა, იმისთვის, რომ შენის რჩევით ეკლიანი შემხვდა მე გზა! გმადლობ ...უკანასკნელი ლექსიაღარ გსურს ჩემი ანთება, მნათე ხარ სხვისი ლამპრისა!.. დამწუნებელო ბულბულის, გიყვარს ჭიკჭიკი სხვა მხრისა!… ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026