ხე
ვაშ−ლის ხეს რგავს მა−ხა−რე,
მთელ ქვე−ყა−ნას ა−ხა−რებს,
რ−წყავს და მი−წას უ−ბა−რავს,
ცივ ნი−ავს არ ა−კა−რებს.
-გა−ი−ზარ−დე, ვაშ−ლის ხევ,
სი−ომ ფრ−თხი−ლად გარ−წი−ოს,
მზემ გა−გათ−ბოს ცხრათ−ვა−ლამ
და ძლი−ერ ხედ გაქ−ცი−ოს!
ფეს−ვი მტკი−ცედ გა−იდ−გი
მი−წის მყუდ−რო უ−ბე−ში,
ხე მცვე−ლი−ა სი−ცო−ცხლის,
დედამი−წის ნუ−გე−ში...
მა−ლე აშ−რი−ალ−დე−ბი,
და−ამშ−ვე−ნებ ამ მხა−რეს,-
ვაშ−ლის ხეს რგავს მა−ხა−რე,
მთელ ქვე−ყა−ნას ა−ხა−რებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები მამაზე
 |
კნიაზ ბარათაევის აზარფეშაზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები მამაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები მამაზე
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
|
ფიქრნი მტკვრის პირასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
