ავადმყოფი
არ მომკვ−და−რა!... მხო−ლოდ სძი−ნავს
და ი−სე−ვე გა−იღ−ვი−ძებს!..
ვინც შე−ნატ−რის ი−მის სიკვ−დილს,
უ−მალ მას−ვე და−ა−მი−წებს.
ბევ−რის ბრძო−ლით და−ღა−ლულ−სა
ე−ჭირ−ვე−ბა მოს−ვე−ნე−ბა!
შემც−და−რი−ა, ვინც გულს ი−ტეხს:
წე−სი ა−რის და ბუ−ნე−ბა!
ჩვენ კი ჩვენ−და თა−ვად გე−ტყვით:
გულ−სა სწამს და ჭკუ−ას სჯე−რა,
რომ ჯერ კი−დევ არ გამქ−რა−ლა
მო−მა−ვა−ლი ბე−დის−წე−რა!
მისთ−ვის, რომ დღეს ვე−ღარ გვარ−ჩენს,
არ გვი−მარ−თებს ორ−გუ−ლო−ბა!
ჩვენს წი−ნაპ−რებს თუ ჰქო−ნი−ათ,
ჩვენ−ცა გვქონ−დეს დიდ−სუ−ლო−ბა!
დე−ე, მისთ−ვის გავ−ღა−რიბ−დეთ,
ზურგს მო−ვიდ−ვათ სა−წყლის გუ−და:
პა−ტი−ო−სანს ღა−რიბს რით სჯობს
გამ−დიდ−რე−ბუ−ლი ი−უ−და?
არ მომკვ−და−რა, მხო−ლოდ სძი−ნავს
და რო−დე−საც გა−იღ−ვი−ძებს,
მო−ი−გო−ნებს ი−მათ სა−ხელს,
ვინც დღეს ი−მას არ ი−ვი−წყებს!..
და ი−სე−ვე გა−იღ−ვი−ძებს!..
ვინც შე−ნატ−რის ი−მის სიკვ−დილს,
უ−მალ მას−ვე და−ა−მი−წებს.
ბევ−რის ბრძო−ლით და−ღა−ლულ−სა
ე−ჭირ−ვე−ბა მოს−ვე−ნე−ბა!
შემც−და−რი−ა, ვინც გულს ი−ტეხს:
წე−სი ა−რის და ბუ−ნე−ბა!
ჩვენ კი ჩვენ−და თა−ვად გე−ტყვით:
გულ−სა სწამს და ჭკუ−ას სჯე−რა,
რომ ჯერ კი−დევ არ გამქ−რა−ლა
მო−მა−ვა−ლი ბე−დის−წე−რა!
მისთ−ვის, რომ დღეს ვე−ღარ გვარ−ჩენს,
არ გვი−მარ−თებს ორ−გუ−ლო−ბა!
ჩვენს წი−ნაპ−რებს თუ ჰქო−ნი−ათ,
ჩვენ−ცა გვქონ−დეს დიდ−სუ−ლო−ბა!
დე−ე, მისთ−ვის გავ−ღა−რიბ−დეთ,
ზურგს მო−ვიდ−ვათ სა−წყლის გუ−და:
პა−ტი−ო−სანს ღა−რიბს რით სჯობს
გამ−დიდ−რე−ბუ−ლი ი−უ−და?
არ მომკვ−და−რა, მხო−ლოდ სძი−ნავს
და რო−დე−საც გა−იღ−ვი−ძებს,
მო−ი−გო−ნებს ი−მათ სა−ხელს,
ვინც დღეს ი−მას არ ი−ვი−წყებს!..
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
 |
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
ანდერძილადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები სიმართლეზე
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხოგაის მინდიხალხური |
|
სად?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მამულის სიყვარულიხალხური |
|
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები სამშობლოზე და ლექსები სიმართლეზე
|
ჩემი სამშობლოლადო ასათიანი |
|
სიყმე სიბერედ ვაქციევაჟა–ფშაველა |
 |
დედა თბილისიმანანა ტონია |
|
დამსეტყვე, ცაოვაჟა–ფშაველა |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
