kids.ge logo

ჩივილი ხმლისა

ფავორიტებში დამატება
-დაჰ−ჟან−გე−ბულ−ხარ, გორ−და−ო,
და−გო−ბე−ბი−ა ქარ−ქა−ში,
სა−და გყავს შე−ნი პატ−რო−ნი,
და−გა−წყე−ბი−ნოს კაშ−კა−ში?
-სა−დღა მყავს, ძმა−ო, პატ−რო−ნი:
შამ−ქორს გავ−წი−რე მკვდა−რი−ა,
ორ−მოც−გან სჭირ−და ნახმ−ლე−ვი,
სდი−ო−და სისხ−ლის ღვა−რი−ა.
ომ−ში წინ წასვ−ლა უყ−ვარ−და,
ხელთ და−ბღუჯ−ვი−ლი ფა−რი−ა;
ა−რას დას−დევ−და სიკვ−დილ−სა,
ო−ღომც არ შარ−ცხვეს ჯა−რი−ა,
მე−ფის თა−მა−რის გვირგ−ვი−ნი,
ქართ−ველთ სა−მე−ფო გვა−რი−ა.
ეხ−ლა უშ−ნოდ ვარ… დამ−კი−დეს
ლა−ჩართ კე−დელ−ზე უქ−მა−და;
ვის−ღა სცა−ლი−ან ჩემთ−ვი−სა,
ქვე−ყა−ნა იქ−ცა დუქ−ნა−და.
გა−და−მაგ−დე−ბენ გირაოდ…
და გზირ-ნაცვლების ხე−ლი−თა
ქვე−ყა−ნა მხე−დავს მდე−ბა−რეს
„არშინის”, „ჩოთქის” გვერ−დი−თა.
შვი−და−სი წე−ლი გა−მიხ−და,
არ გავ−პო−ხილ−ვარ დუ−მი−თა,
არ ვუ−ლე−სი−ვარ ქართ−ველ−სა
და−ღი−ღი−ნე−ბით ჩუ−მი−თა;
მი−სი ხმა ა−ღარ მსმე−ნი−ა:
„გას−ჭერ, გა−მიშ−ვი წი−ნა−ო,
თუ სა−ხელს არ მა−შოვ−ნი−ნებ,
რო−გორ დავბ−რუნ−დე შინაო?!”

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენგამოღმით მე ვარ, გაღმა - შენ შუაზე მოდის მდინარე, ხიდი არ გვიძე წყალზედა, ფიქრი გვკლავს მოუთმინარე. მინდა...ღამე მთაშიდაღამდა… წვრილნი ვარსკვლავნი აყვავდენ, დასხდენ ცაზედა; მთვარე კი ჯერ არსადა სჩანს, არ დაგვნათოის თავზედა,...მუტრუკი მიტომ მუტრუკობსმუტრუკი მიტომ მუტრუკობს, დედა ჰყოლია ვირიო. კაცი ბეჩავის მჩაგრავი სად გაგონილა გმირიო! გაიგე ავი და კარგი...იმედი საზიკაულიჯავრი ჰკლავს საზიკაულსა, შადედებული შხამითა, ცრემლი არ მოსდის თვალებზე, გვაეჭვიანებს ამითა... რკინის გული...გიგიბრალია გიგის სიკვდილი, ფშაველნ ნუმც გაიგონებენ; შაიყრებიან ციხე-გორს, ლაშქრობას მაიგონებენ. გულზე ეკალი დ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026