მუტრუკი მიტომ მუტრუკობს
მუტ−რუ−კი მი−ტომ მუტ−რუ−კობს,
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
დე−და ჰყო−ლი−ა ვი−რი−ო.
კა−ცი ბე−ჩა−ვის მჩაგ−რა−ვი
სად გა−გო−ნი−ლა გმი−რი−ო!
გა−ი−გე ა−ვი და კარ−გი:
შა−უ−ფე−რო−დე ყვე−ლა−სა;
ნუ მი−ენ−დო−ბი, ე−რი−დე
კაცს გა−იძ−ვე−რას, მე−ლა−სა.
ო−ღონდ ვაჟკა−ცი ვარ−გო−დეს,
რა უ−შავ ჩო−ხის ძვე−ლა−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
საშობაოედუარდ უგულავა |
 |
წმინდა ნინოლუარა ჭანტურია |
 |
მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბერა საზანდარს როცა მომართავს,ანა კალანდაძე |
 |
ვაჟკაცსა უნდა უყვარდესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ჩემი თბილის-ქალაქინესტან კუპრავა |
 |
ქართლის მიწისთვისნანა სამხარაძე |
 |
გურია და ბიჭი ლექსოიოსებ ციცქიშვილი |
 |
სამშობლოს მოგზაურისოფო გასიტაშვილი |
 |
იის ნატვრაგივი ჭიჭინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
სული ობოლინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ქალაქისაკენგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედაენალილი ნუცუბიძე |
 |
ირაკლი მეფის ქებაბესიკი |
|
საყვარელო მამულო!ლილი ნუცუბიძე |
