ხევზედ მიდიან ნისლები
გაჩ−ქა−რე−ბულ−ნი, მღე−რი−თა.
რო−გორ ხა−რო−ბენ ტივ−ლე−ბი,
რომ მი−წას ჰფარ−ვენ ბნე−ლი−თა!
ვე−ღა−რას ვხე−დავ ბე−ჩა−ვი,
გა−მიქ−რენ წვერ−ნი მთი−სა−ნი;
ვაჰ−მე, ვე−ღა−რა მწვდე−ბი−ან
სათ−ბობ−ლად სხივ−ნი მზი−სა−ნი.
ბა−რემ მეც ჩამთ−ქით, ნის−ლე−ბო,
დამ−ნაც−რეთ, და−მა−ფერფ−ლე−თო,
თვალ−ნი დამ−თხა−რეთ, გუ−ლი−საც
სა−დი−ლი გა−ი−კე−თე−თო.
სად მიხ−ვალ, სა−და, ყო−რა−ნო,
შენ მა−ინც შა−მიბ−რა−ლი−ა,
მი−ამ−ხა−ნა−გე, გე−ნაცვ−ლე,
ყრან−ტა−ლით გა−მა−ხა−რი−ა!..
წა−ვი−დეთ, ერ−თად წა−ვი−დეთ,
მოვ−შორ−დეთ მშო−ბელს მხა−რე−სა,
ნუ−ღარ ვი−ხი−ლავთ საყ−ვარ−ლის
ჩვე−ნის ქვეყ−ნი−სა მთა-ველსა.
წა−ვი−დეთ, გა−და−ვი−კარგ−ნეთ.
დავს−თე−ლოთ სხვის−ნი ა−რე−ნი!
ვანჩქ−ლი−ოთ, ერ−თად ვანჩქ−ლი−ოთ
ცრემ−ლის წყა−რო−ნი მწა−რე−ნი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
მიეცით ბავშვს საშუალება, სცადოს ახალი რამეები და არ შეეშინდეს შეცდომების.
სოფი მაჭავარიანი - გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია!
გახსოვდეს, უკვე გაზაფხულია! ბავშვებო, ერთი პატარა ამბაბი უნდა მოგიყვეთ, როდესაც თქვენი ტოლი ვიყავი, ვკითხე ჩემს მასწავლებელს,-მერი მასწავლებელს; -მასწავლებელო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
იუბილეაკაკი წერეთელი |
 |
ვპოვე ტაძარი შესაფარი, უდაბნოდ მდგარი;ნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
|
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
|
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
