ეს ღრუბელი-ხე−ტი−ა−ლა
ცი−დან დე−დას გა−ე−პა−რა,
გა−ნა შედ−გა ცის−კი−დურ−ზე,
გა−ნა მთის წვერს გა−ე−კა−რა,
გა−ნა ქუ−დად და−ე−ხუ−რა,
გა−ნა ყელ−ზე მო−ეხ−ვი−ა,
ძირს ჩა−მო−დის, მოფ−რი−ა−ლებს,
აქ ვის უნ−და მო−ეწ−ვი−ა?
მოჰქ−რის, მოჰქ−რის, მო−იჩ−ქა−რის,
მოფ−რი−ა−ლებს,
მოფრ−თხი−ა−ლებს,
ნი−ავ−მაც კი ფრთა მო−კე−ცა,
ტყის−პი−რებ−თან მობზ−რი−ა−ლემ:
ჩი−ტუ−ნებ−მაც მოჰკ−რეს თვა−ლი,
ა−ე−დევ−ნენ ხე−ტი−ა−ლას:
-სხვა ღრუბ−ლე−ბიც აქ ა−რი−ან?
-მხო−ლოდ მე ვარ,
მე−ტი ა−რა!
ძირს ჩა−მოწ−ვა, გა−ი−ფან−ტა,
ნის−ლად გა−ი−შა−ლა ტყე−ში,
ხევ−ხუ−ვე−ბი ა−მო−ავ−სო,
შე−ი−ჭყი−ტა ყვე−ლა ღრე−ში...
და−სე−ირ−ნობს ხა−ვერ−დით და
აბ−რე−შუ−მის მო−სას−ხა−მით,
და−დის ნის−ლი ძრო−მი−ა−ლა,
და−ის−ვე−ნებს გა−ნა წა−მით.
ჩვე−ნი ტყე კი უ−ცებ ი−ღებს
გა−სა−ო−ცარ, ზღაპ−რულ ი−ერს,
თურ−მე სწო−რედ ეგ უნ−დო−და.
ხე−ტი−ა−ლა ღრუ−ბელს ძლი−ერ.
დი−ლით ცი−დან გაიპა−რა,
მე−რე ე−სეც არ იკმა−რა,
ძირს ჩა−მოწ−ვა, და−ი−შა−ლა,
ტყე−ში ნის−ლად გა−ი−შა−ლა.