ღვთისმ−შობ−ლის წილხ−ვედ−რო,
ნა−ტან−ჯო სა−ქართ−ვე−ლო!
ჭირ-ვარამგამოვლილო,
წუ−ხი−ლის დამ−ფარ−ვე−ლო!
რამ−დენ−ჯერ გეტ−კი−ნა...
ვის−გან არ გე−წყი−ნა,
მუ−დამ თავს ი−ცავ−დი,
რომ გა−დაგრ−ჩი−ნა:
ჯერ ე−ნა ქარ−თუ−ლი...
9აპ−რილს მამული...და
მართლ−მა−დი−დებ−ლო−ბა
ჩვენს გენ−ში ჩარ−თუ−ლი!
და−ვიც−ვათ სა−მი−ვე,
ეს ჩვე−ნი ვა−ლი−ა,
ბრძო−ლა კვლავ გრძელ−დე−ბა,
ბო−როტ−მა აგვ−რი−ა.
ნუ მიგ−ვა−ტო−ვებ, უ−ფა−ლო ი−ე−სო!
რაც ხდე−ბა გარ−შე−მო, ცოდ−ვე−ბის ბრა−ლი−ა...
ლოც−ვით შეგ−ვე−წი−ე, მოგ−ვე−ცი გაძ−ლე−ბა,
დე−და−ო მა−რი−ამ, დე−და−ო მა−რი−ამ!