წმინ−და ნი−კო−ლო−ზი
ყვე−ლას მფარ−ვე−ლი−ა!
ვინც გუ−ლით ე−ვედ−რე−ბა,
ამქ−ვეყ−ნად გა−სა−ჭი−რი,
ან−და გან−საც−დე−ლი,
ვი−საც კი შეხვ−დე−ბა!
ყვე−ლას ეხ−მა−რე−ბა!
გზა−ში და ჰა−ერ−ში,
მორწ−მუ−ნეს, ურწ−მუ−ნოს,
წყალ−სა და ხმე−ლეთ−ზე,
სა−დაც უნ−და ი−ყოს...
ო−ღონდ კი ირწ−მუ−ნოს!
წმინ−და ნი−კო−ლოზ−მა,
თა−ვის საქ−მე−ე−ბით
თა−ვი შეგ−ვაყ−ვა−რა!
გვლო−ცავს, გვეხ−მა−რე−ბა...
თა−ვის სა−ფარ−ველქ−ვეშ,
რო−ცა შეგ−ვა−ფა−რა!
ახ−ლაც გვეხ−მა−რე−ბა,
ის არ დაგვ−ზარ−დე−ბა!
და ჩვენც ნუ მო−ვი−წყენთ
მი−სად−მი ვედ−რე−ბას...
ლოცვას,დაუჯდომელს,
აღ−ვავ−ლენთ, მო−ვის−მენთ!
ის მსწრაფლ−შემ−წე−ა და
მსწრაფლ−შემს−მე−ნე−ლი
საფრ−თხეს აგ−ვა−რი−დებს,
კი−დე−ვაც დაგ−ვი−ცავს,
გაგ−ვიყ−ვანს სამშ−ვი−დო−ბოს,
რწმე−ნა−ში განგ−ვამტ−კი−ცებს!
წმინ−და ნი−კო−ლო−ზი,
შუ−ამდ−გო−მე−ლი−ა,
ჩვენ−სა და ღმერთს შო−რის,
და გა−მო−სა−ვალს,
ვინც კი თხო−უ−ლობს
სულ ყვე−ლა ი−პო−ვის!
მფარ−ვე−ლო ჩვე−ნო,
წმინ−დაო ნი−კო−ლოზ,
გმად−ლობთ და გი−გა−ლობთ,
თხოვ−ნა შემ−წე−ო−ბის,
ო−ღონდაც შევძ−ლოთ ...
ო−ღონდაც ვის−წავ−ლოთ!