kids.ge logo

ქართული ორნამენტი

ფავორიტებში დამატება
მკვეთ−რი, ნა−თე−ლი და შო−რი
გრძნო−ბი−ე−რი−ა ზმა−ნე−ბა,
ეს მზე ჩუ−ქურთ−მა, ეს სწო−რი
ხა−ზე−ბის ა−ხო−ვა−ნე−ბა!

ღვრის ი−ის−ფე−რი დღე ლბი−ლი
ოც−ნე−ბას ცის−ფერ რა−მე−ზე:
ნანგ−რევ−ზე ა−რის გაშ−ლი−ლი
დი−დე−ბა და სი−ლა−მა−ზე.

ვე−ლუ−რი, მო−უ−ნათვ−ლე−ლი
ქვის ცი−ვი, რუ−ხი გა−გე−ბა,
ად−ვი−ლად ა−რის სათ−ლე−ლი
და თბი−ლად - და−ქან−და−კე−ბა.

ქვა - გა−ნა ქვა−ა? ეს რთუ−ლი
ნიშ−ნე−ბი, ჩემთ−ვის ნა−თე−ლი,
გა−ცო−ცხლე−ბუ−ლი ქვის გუ−ლი
ჟღერს, რო−გორც კო−რი−ან−ტე−ლი.

ქვა, მო−წყვე−ტი−ლი აქ კლდე−ებს,
ქვა კი არ ა−რის - სი−მი−ა.
გარ−და−სულ სა−უ−კუ−ნე−ებს
ე−ტყვი: ეს თქვე−ნი ღი−მი−ა.

აქ ბევ−რი სისხ−ლი დაღ−ვა−რეს.
მებრ−ძო−ლი, ბევრ−ჯერ მი−ნა−ხავს,
ჩუ−ქურთ−მის ნა−ტეხს საყ−ვა−რელს
ო−მის დროს უ−ბით ი−ნა−ხავს.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მერიშენ ჯვარს იწერდი იმ ღამეს, მერი! მერი, იმ ღამეს მაგ თვალთა კვდომა, სანდომიან ცის ელვა და ფერი მწუხარე იყო...მეტეხი იდგა რუხი, პიტალოცა - დასავლეთი აღვივებდა ღრუბელთა ღუმელს, მეტეხი იდგა რუხი, პიტალო. შემოდგომის დღე მისცემოდა უსაზღვრო დუმ...მწოლარეიყო ის მწუხარება - ბალახებში მწოლარე და ეფინა ალვათა ხეივანის სუმბული, მიდიოდა მდინარე, როგორც ლურჯი ოლარ...სასწაულსშეუნდე, შეუნდე, შეუნდე ბნელ ცოდვილს, ლუციფერს, ჩემს სულში ავობით მძინვარეს, ლუციფერს, მრისხანე ვეფხვივით ...ანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტიანგელოზს ეჭირა გრძელი პერგამენტი, მწუხარე თვალიბით მიწას დაჰყურებდა. მშვიდობით, მშვიდობით! ამაოდ დაგენდე,...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026