ეს მშობლიური ქარია
შავ−მა ნისლ−მა და−ნის−ლა
მთე−ბი და−ღეს−ტა−ნი−სა,
ა−ი−მართ−ნენ კოშ−კე−ბი
ცი−სა და ნეს−ტა−ნი−სა.
გახ−სოვს? ტო−ტი ქა−რი−სა
ა−ქა−ნებ−და მთვა−რე−სა...
“ნე−ტა ახ−ლა სა−და ხარ
და რო−მელ−სა მხარესა”.
მგლო−ვი−ა−რე ბინ−დე−ბით
ი−ბუ−რე−ბა ყვა−რე−ლი,
ვა−ზით და სი−მინ−დე−ბით
მი−დის გზა საყვა−რე−ლი:
ჩანს შო−რე−ულ ჩრდი−ლე−ბის
კი−დე−ებ−ზე მონ−თე−ბა
და ომ−გა−დახ−დი−ლე−ბის
ოხვ−რა მო−მა−გონ−დე−ბა.
შავ−მა ნისლ−მა და−ნის−ლა
მთე−ბი და−ღეს−ტა−ნი−სა,
ე−ცე−მი−ან კოშ−კე−ბი
ცი−სა და ნეს−ტა−ნი−სა.
II
ეს მშობ−ლი−უ−რი ქა−რი−ა.
ეს სო−ფე−ლი−ა მძი−ნა−რე.
არ ვი−ცი, რად მი−ხა−რი−ა:
ვა−ზი, ყა−ნე−ბი, მდი−ნა−რე.
დღემ ნის−ლი შე−მო−იხ−ვი−ა,
გზაც სი−ა−რულ−მა და−ლი−ა,
ის - ძვე−ლისძ−ვე−ლი ცი−ხე−ა,
იქ კი−დევ წინანდა−ლი−ა.
წი−ნან−დალს ვა−ზი ამშ−ვე−ნებს,
ახ−მე−ტას - ვაშ−ლი წი−თე−ლი.
რო−გორ რთავს, რო−გორ ა−შე−ნებს
ა−კი−დო−ე−ბის მკი−დე−ლი.
იქ ტყე−ა მთვა−რით ქსო−ვი−ლი,
ვით ლო−ენგ−რი−ნეს სიზმ−რი,
ლაჟ−ვარ−დით გა−და−თო−ვი−ლი
და ვერ−ცხლით ნა−თი−ლის−მა−რი.
III
შუ−ქი გა−ი−შა−ლა,
წყა−ლი და−ი−ფე−რა,
სი−ო და−ი−ბე−რა,
ჩა−ლა გაიჩა−ლა,
სიზ−მარს ა−ბა−რი−ა
ვე−ლი შე−ნა−ფე−რი...
ახ−ლა ყვე−ლა−ფე−რი
ოქ−როს ზღა−პა−რი−ა.
არც ხმა, არც ჩურ−ჩუ−ლი,
ბი−ნა - მი−ნაგ−ნე−ბი,
თვა−ლებ−და−ლურ−ჯუ−ლი
თრთი−ან ი−ალქ−ნე−ბი.
ძი−ლი მე−გო−ნე−ბა:
უ−ცებ ქა−ო−სი−დან
მთვა−რემ ა−მო−ზი−და
ლურ−ჯი მო−გო−ნე−ბა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ყველა ბავშვი განსხვავებულია და განსხვავებულია ყველას სწავლის ტემპი. რა თქმა უნდა, მშობელს შვილზე გარკვეული მოლოდინები აქვს. თუმცა, მშობლის ვალია ესმოდეს თავისი შვილის და იაზრებდეს მის შესაძლებლობებს. მნიშვნელოვანია, არ გადაღალოთ იგი. დაიმახსოვრეთ, ისინი არიან პატარები და ჯერ კიდევ სწავლის პროცესში. დააბალანსეთ გრაფიკი და მოარგეთ იგი თქვენს პატარას.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
გოგჩაალექსანდრე ჭავჭავაძე |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
ილიას საღამოვაჟა–ფშაველა |
 |
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
შენი ფესვების წყაროდ მაქციენანა სამხარაძე |
 |
ვაშლის ხეფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ლომივასილ გულეური |
 |
მატყუარა ციყვუნანათია აბულაძე |
 |
ჩონგურსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
არაჩვეულებრივი კონცერტიმანანა ტონია |
 |
როგორ ასწავლა ჭიანჭველამ სამამდე თვლა ჭიანჭველაჭამიასგივი ჭიჭინაძე |
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
ქართული სტუმართ-მასპინძლობამანანა ტონია |
|
დაგვეხმარეთ, ბავშვებო!მანანა ტონია |
