იშლებიან ყანები
სავ−სე ი−დუ−მა−ლე−ბით,
ქარ−ვად მო−ნაზ−მა−ნე−ბი,
სივრ−ცით და−ნა−თა−ვე−ბი,
იშ−ლე−ბი−ან ყა−ნე−ბი,
რო−გორც ვე−ფხვის ტყა−ვე−ბი.
სამხ−რე−თი−ვით ვნე−ბი−ან
მხა−რეს ე−შუ−რე−ბი−ან
ჭა−ო−ბე−ბის იხ−ვე−ბი,
სი−მაღ−ლე−ებს მიჰყ−ვე−ბა
ფიქ−რი, ოქ−როს ნა−ვე−ბით.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ისაუბრეთ თქვენს გრძნობებზე გულწრფელად და ღიად, მაგრამ მოერიდეთ ბრალდებებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
შემოდგომახათუნა გულიაშვილი |
|
დგება თეთრი დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ზამთრის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
ქუდი ქარშიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ბალი და ლალიმანანა კაკაჩია |
 |
ზღარბებინათია დაშნიანი |
 |
შემოდგომაგივი ჩიღვინაძე |
 |
შემოდგომის ლეგენდებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შემოდგომაზე
 |
შემოდგომაგრიგოლ აბაშიძე |
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
 |
შემოდგომის სურათებიელენე სალარიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
როცა დედა მოვამზია გოგნიაშვილი |
