ქარი მოგონებათა
აგ−ვის−ტო. თბი−ლი სამხ−რე−თის ქა−რი
შენს ლაჟ−ვარ−დო−ვან მან−დილ−ში ჰქრო−და;
ის−მო−და შო−რი „რაშო-და შო−და
და კრი−ა−ლებ−და მზი−ა−ნი და−რი,
რო−გორც ცოც−ნე−ბა უ−შო−რეს დრო−თა.
თით−ქო ქალ−წულ−მა პირ−ვე−ლად სცო−და
და სი−ნა−ნუ−ლის და−გუბ−და ღვა−რი...
ზღვა ი−ყო წყნა−რი.
თით−ქო ფე−ნო−ბა ზურ−მუხ−ტის რტო−თა,
ცის და−სავ−ლამ−დე უ−სიზმ−როდ მდგა−რი,
უს−მენ−და ჩან−გებს და მო−ე−ლო−და;
შორს, ძა−ლი−ან შორს მო−ჩან−და ქა−რი,
მე შენ გკოც−ნი−დი და გუ−ლი თრთო−და;
ზღვა ი−ყო წყნა−რი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
მურა და ბავშვებილუარა ჭანტურია |
 |
ისევ ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
|
მურიალუარა ჭანტურია |
 |
კარუსელიმაია კარსელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ჭრელი კატანესტან კუპრავა |
 |
ძროხა ჩემზე დიდიამანანა კაკაჩია |
|
ფისომ უთხრა მეწველ ძროხასელიზბარ გაბუნია |
 |
ჩემი ფისოცირა ტურაშვილი |
|
კნუტმა შეგაშინათ?მანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ბეკეკუნას სიზმარიმანანა ტონია |
|
გოჭებინოდარ დუმბაძე |
 |
სპლიყვინატალია ნადირაშვილი |
|
ფისუნია კატა!ელიზბარ გაბუნია |
|
ჩემი ცელქი ფისოელიზბარ გაბუნია |
