ორი ფისო

ფი−სოს ფი−სო ეს−ტუმ−რა,
მო−ე−წო−ნა ძა−ლი−ან:
- რო−გო−რა მგავს, თითქოს-და
ჩე−მი ტყუ−პის ცა−ლი−ა.
შავ−ტუ−ხა−ა ჩემ−სა−ვით,
გა−ბურძგ−ნუ−ლი ბეწ−ვი აქვს.
ალ−ბათ სახლ−ში ე−ზო−დან
სა−თა−მა−შოდ მეწ−ვი−ა. -
თა−თით იხ−მო: - აქ მო−დი,
შო−რით რა−ტომ მიც−ქე−რი?
მი−ავ! - თქვა და სტუმ−რის−კენ
გა−იწვ−დი−ნა კი−სე−რი.
უ−ცებ შეკრ−თა ფი−სო და
ხმაც მა−შინ−ვე გაკ−მინ−და.
თურ−მე თა−ვის ო−რე−ულს
მო−უხ−მობ−და სარ−კი−დან.