მაღვიძარა მამლაყინწა

დი−ლით ყი−ვის მამ−ლა−ყინ−წა,
ყე−ლი სულ მთლად ჩა−ეხ−რინ−წა,
ღო−ბის წვერ−ზე შე−მომჯ−და−რი,
მთა−ვარ−სარდ−ლის შე−სა−და−რი,

წა−მო−დე−ქით პა−ტა−რე−ბო!
და−ი−ბა−ნეთ პირი,ხელი,
ი−ვარ−ჯი−შეთ, ი−სა−უზ−მეთ,
და სკო−ლის−კენ ჰე−რი, ჰე−რი!

პე−ტი−კო და სერ−გუ−ნი−კა,
მა−რი,სოფო, ნი−ნი−კო,
დღე გა−თენ−და, ტანთ ჩა−იც−ვით,
ყიყ−ლი−ყო−ო−ო და ყიყ−ლი−ყო−ო−ოო!

ი−ქეთ რა−ღაც ხმა−უ−რი−ა,
კა−კა−ნი და გნი−ა−სი,
რა ხდებაო?-გამოცვივდნენ,
მე−დე−ა და ნი−ა−ზი.

ბე−ბოს ცე−ცხლი და−უნ−თი−ა,
და−უმ−ხი−ა ზედ−ვე კე−ცი,
დედ−ლე−ბი ფრთებს ის−წო−რე−ბენ,
და−უდ−ვი−ათ უკ−ვე კვერ−ცხი,
ა−ქეთ ძაღ−ლი ა−ყეფ−და,
ფა−ფა უკ−ვე გა−კეთ−და?

მამ−ლა−ყინ−წა ყი−ვის ი−სევ,
ახ−მა−ურ−და მთე−ლი ე−ზო,
ა−ბა ჩქა−რა პა−წი−ე−ბო,
სა−ლა−მი უ−თხა−რით მზე−სო,

ჩა−ის სვა−მენ თი−ნა, მა−რი,
ხელ-პირს ი−ბანს ბი−ჭი ბე−სო,
ბე−ქა ჩან−თა მო−ი−კი−დე!
შე−ახ−სე−ნებს ძმას, ძმა რე−ზო.

ჩვენ სა−ა−თი რად გვინ−და?
ყიყ−ლი−ყო გვყავს მა−მა−ლი,
სოფ−ლის გაღ−ვი−ძე−ბა−ში,
ა−ღა−რა ჰყავს ბა−და−ლი.