მურა და ბავშვები
არ ეღ−ლე−ბა მუ−რას ყბე−ბი
დღე−და−ღა−მე ყე−ფი−თა,
ა−ქით ე−ცა, ი−ქით ე−ცა
უ−ცხო, რომ შეეფეთა.
ეჯიბრება ბავშ−ვებს
ვინ ა−ჯო−ბებს ღო−ნე−ში,
სირ−ბილ−ში და ტრა−ბახ−ში
გა−ჩხე−რი−ლა ღობეში.
ბავშვებმა რომ მუ−რი−ას
გა−სა−ჭირ−ში წა−ასწ−რეს,
მე−გობ−რის სატ−კი−ვა−რი
მა−თაც გა−ი−ზი−ა−რეს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ფისონოდარ დუმბაძე |
|
ფისონოდარ დუმბაძე |
 |
ორი ასული ნეტარიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ბიჭი, ძაღლი და ბებიანოდარ დუმბაძე |
|
შენი სადღეგრძელოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
დიდგულა კნუტინანა სამხარაძე |
 |
ჩემი სკოლა, ჩემი კლასინესტან კუპრავა |
 |
ფისუნია კატაუცნობი ავტორი |
 |
ღრუტუნანათია აბულაძე |
 |
წიწილათამარ ჭეიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები შინაურ ცხოველებზე
 |
ბულბული ვარდზედნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ჩხუბისთავებიელენე სალარიძე |
 |
ვაშლი და შაქარააკაკი წერეთელი |
|
ქალაქი წყალქვეშგალაკტიონ ტაბიძე |
|
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
