სევდის ბაღს
მოკ−რე−ფად მსურ−და ვარ−დის კო−ნე−ბი.
ვარდ−მან შემ−რის−ხა თავ-მომწონები,
ი−სა−რი მყორ−ცა და−სა−მო−ნე−ბი,
სრუ−ლად მი−მი−ღო ყოვ−ლი ღო−ნე−ბი;
მი−თხრა: „ი−ფიქ−რე გულს-ნაქონები;
მისთ−ვის იქმ−ნე−ბი დასაყოვნები!“
ვერ მივხვ−დი მახვილ-განაწონები ;
მისთ−ვის შე−ვიქ−მენ ცრემლ−თა ფო−ნე−ბი!
ი−ა−სა ვჰკი−თხე, - მუნ იდ−გა ნა−ზი:
„ვარდ−სა რა ვუქ−მენ კარ−თა სა−რა−ზი?
„ა−მა−ყად მ−წყრა−ლი ვნა−ხე ლამაზი!“
მან−ცა გა−მაგ−დო: „გა−რე−გან - გა−ზი,
„შენ−გან გვაჩ−ნი−ა გუ−ლებ−სა ხა−ზი!
„სი−ხა−რუ−ლი−დამ დაბ−ლა კერძ და−ზი!
„შენს გულ−სა ჰკი−თხე, მი−ა−პყარ გა−ზი!
„შე−ნის გო−ნე−ბით იქ−ნე−ბი რა−ზი:
„ჩვენ დაგვთ−მე−ო და სხვას ემონები!“
რა ი−ა გა−მი−წყრა, ნარ−გიზს მივ−მარ−თე,
სისხ−ლის ცრემ−ლი−თა სი−ტყვა−ნი დავრ−თე;
ვე−უბ−ნე−ბო−დი: „შენ წარ−მი−მარ−თე
იწ−როს გზის პოვ−ნად! გზე−ბი გაქვს ფარ−თე!
ჩემ−სა ნუ−გეშ−სა ხე−ლი შე−მარ−თე:
ვარდს მა−მუ−და−რე, ა−ლერ−სი ჩარ−თე.
შავ-გულ−სა ლხი−ნი შენ მო−უ−სარ−თე.
შე−მო−მით−ვა−ლოს, რა უ−კუღ−მარ−თე?
რად მო−მი−გო−ნა მოუგონები?“
ნარ−გი−ზი ვნა−ხე შებ−რა−ლე−ბი−თა,
ცრემლ−სა სცვარ−ვი−და მო−რი−დე−ბი−თა;
მი−თხრა: „ყარიბო!“ მო−ნა−ზე−ბი−თა:
„ვარ−დი მით ა−რის გულ-დაკლებითა,
„რომ შე−ნი ი−ყო თავ-დადებითა, -
„შენ რისთ−ვის დაჰსთ−მე სხვი−სა ხლე−ბი−თა?
„თა−ვი მოს−წონ−და, ჰყვან−დი ნე−ბი−თა; -
„რად გიკ−ვირს, გას−წყრეს ცეცხლ-მოდებითა?
„ნაც−ვა−ლი მოგხვ−და დანახსოვნები!“
დავბ−რუნ−დი ყოვლგ−ნით შე−უბ−რა−ლე−ბი;
ბა−ღის კარს დავ−ჯექ შე−ნა−ძა−ლე−ბი,
ცრემ−ლით აღ−მევს−ნეს მწირ−ნი თვა−ლე−ბი;
ვი−ყავ ბე−დი−სა და−მაბ−რა−ლე−ბი.
ვინ−ცა მნახ−ვი−დენ და−მაშვ−რა−ლე−ბი,
შე−იქმ−ნე−ბო−დენ ჭირ-ნაკრძალები.
მეც მომხვ−და სოფ−ლის მკვლე−ლი ბრჭა−ლე−ბი!
ბე−სი−კი სიკვ−დილს არ ვე−მა−ლე−ბი,
თა−ვი მაქვს მისთ−ვის შე−ნა−წო−ნე−ბი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ბესიკის სხვა ლექსები:
სევდის ბაღს |
შავ გლახ გულო |
პირველ სიმდაბლეს აღეკარ |
ვნახე პირ-მზე |
ეტლზედ |
შეაქეთ ბავშვი, როდესაც ის დამოუკიდებლად ახერხებს რაიმეს გაკეთებას.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
გულო, არ გასტყდე!ვაჟა–ფშაველა |
 |
ერთგულებამაია მიქაია |
 |
ბედისადმიბესიკი |
 |
მეხანძრე სპილოელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ალილომაია კარსელი |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ეს წინათ იყოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სახლობანაქეთევან კვიტატიანი |
 |
ჩოჩორინოდარ დუმბაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
მესაფლავეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ციყვი და ხავსისქუდა კაცუნათამარ ფხაკაძე |
|
ბაკურივაჟა–ფშაველა |
 |
თითების დავაილია სიხარულიძე |
|
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
