მირიან ბატონიშვილს
პირველი
სა−ხე−ლად: "სახ−ლო უ−კა−რო".
მე−ნიშ−ნა, დავრ−თე ნე−ბა−ნი,
თანხ−მო−ბით თა−ვი უ−კა−რო.
ყოვ−ლის სოფ−ლი−სა დეს−პან−ნი
აქ ყრი−ა განაფხუ−კა−რო.
დაბ−მულ−თა ღორ−თა გვამს−გავ−სებთ,
რომ გვნა−ხოთ განატრუ−კა−რო!
„ა−ი−ოს თე−ოს, აიოს“, -
ა−მას ხში−რად ხმობს გა−ი−ოს;
სტე−ფა−ნა უ−ტი−რა−ცუ−ებს,
შე−ა−წყობს ტა−ღის ხმა−ი−ოს;
მა−ი−ორს ზი−ლი წი−ლად ხვდა,
უ−სუ−ლით სუ−ლის დგმა−ი−ოს;
ბა−სის−ტად მა−ნუ−ჩარ გვრგვი−ნავს
ყვა−ვის ხმით, „ვა−ლალ ვაიოს.“
ე−რა−ნით ელ−ჩი ა−მა−ყი
აწ თუ არ ი−ცით ვი−თა−ო!
მი−მო−დაწრ−წი−ნით ი−ბღუნძ−ვის
ქურ−თუ−კის კუ−დის გვი−თა−ო.
დარ−ბან−დით მირზა-სადუნი
მალ-მალ ვლის ალ−თა−ფი−თა−ო;
მარ−ცხე−ნა წვი−ვი გა−უსქ−და
ამ მყრალ−სა სიმ−სივ−ნი−თა−ო.
ყაზი-ყუმუხის პოს−ლა−ნიკთ,
ორ−თა−ვე ბე−დით ა−ლი−ათ,
შუღ−ლი შე−ექ−ნათ ი−ე−ფათ
ამ უ−ბად−რუ−კებს, მყრა−ლი−ათ;
ყვე−ლა შე−იქ−ნა უ−ეჭ−ვად
თა−ვისად და−მაბ−რა−ლი−ად;
ხინ−კა−ლი შაქ−რად ე−გო−ნისთ,
ქუ−მე−ლი ხოხ−ბის ყა−ლი−ად.
მე ჩე−მი რა−ღა მო−გი−თხრა?
ვხი და მო−გე−ლის გუ−ლი−ა;
თუმ−ცა ვე−ღირ−სე ხილ−ვა−სა,
თაყ−ვან−სა შეგ−ზღვნის სუ−ლი−ა!
პა−ა−ტავ, გებ−რა−ლე−ბო−დე:
ხსნილ−დე−ბა, მანდ არს გუ−ლი−ა!
რამ−დენ−ჯერ და−მი ა−ი−ღოს,
გახ−სოვ−დე დაკარგუ−ლი−ა!
ე−სე ა−სე−თი მით გკად−რეთ,
თქვენც გ−ტყორ−ცოთ ელისაბე−დით;
ა−მის მეტს რა−ღას დავკ−ვეს−დით,
მ[ი]ყვენით ძვე−ლის აბე−დით!
ვთქვით: "თა−ვი ა−ღარ ვა−წყი−ნოთ,
მე−ტი რამ−ცა ვინ გავბე−დით?"
კრულმცა[ა] ა−მა ქა−ლაქ−სა
მომსვ−ლე−ლი თა−ვით და ბე−დით!
გი−ორ−გი, გრი−გოლ,
ერ−თად თავ−ლი−გოლ;
გლა−ხა, თა−მაზა,
ერთ-ორ ლა−მაზა;
გო−გი და ცი−ბა,
სხვას არ და−ვე−ძებ!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
შეზღუდეთ ეკრანული დრო და წაახალისეთ ბავშვები, რომ ითამაშონ აქტიური თამაშები.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ქარი არხევდა იტალურ შობის ხეს ტრიპოლისშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სად არის სათვალე?იულან ტუვიმი |
 |
მუშურიაკაკი წერეთელი |
 |
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ჩემს მინერვასდავით მაჩაბელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ხუროილია სიხარულიძე |
 |
ფუტკარი ყვავილს ესაუბრება...ნესტან კუპრავა |
 |
ჩიტილუარა ჭანტურია |
 |
მათე მიდის სკოლაშინანა გასვიანი |
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დილა ასე დაიწყეთამარ ფხაკაძე |
 |
ასპინძალადო ასათიანი |
 |
მუშაილია ჭავჭავაძე |
 |
დაგვეხმარეთ, ბავშვებო!მანანა ტონია |
