ან-ალვაო ტანადობით

ან, ალ−ვა−ო, ტა−ნა−დო−ბით, ბან ბულ−ბულს მი−გი−გავს ე−ნა;
გან, გი−ელ−ვა−რებს პი−რი, დონ, და−ხა−ტუ−ლი ხარ შე−ნა;
ენ, ელ−ვა−რე, ბად−რო მთვა−რევ, ვინ, ვის ე−წყი−ნა შენგ−ნით წყე−ნა;
ზენ, ზილ კა−მო, გიშ−რის თმა−ო, ჱა−ე, ჱა−ერთ ი−წყო ფრე−ნა;
თან, თუ−რან, ინ, ი−სარ−ნი, სი−ცხოვ−ლით და−გიწ−ვავს შე−ნა!
კან, კვდა−რი ვარ შე−ნის ეშ−ხით, ლას, ლა−მა−ზო მო−მი−გო−ნე;
მან, მიშვ−რე−ბი, თვალ−თა ცრემ−ლი, ნარ ნაღ−ვაწ−ლიც მა−მი−გო−ნე;
ჲი−ე, ჲინ−დის ხემ−წი−ფე−ო, ონ, ო−დეს−მე და−მი−კო−ნე;
პარ, პირ−ზედ გას−ხე−დან ხალ−ნი, ჟან, ჟურ−ვი−ლით თვალთ მი−მო−ნებ;
რა−ე, რო−დის ვერ გი−ხი−ლე, სან სურ−ვილ−მან არ მასვე−ნა!
ტარ, ტურ−ფა ხარ მშვენი−ერი, უნ, უდ−რო−ოთ გევ−ხარ მთვა−რე−სა;
ფარ, ფე−რა−დათ აყ−ვავ−დე−ბი, ქან, ქალ−ნი გის−ხედ გა−რე−სა;
ღან, ღრუ−ბელ−ში ა−ნა−თობ, ყარ, ყარ−ყა−რობ სხვის ა−რე−სა;
შინ, შემ−რის−ხავ უ−მი−ზე−ზოდ, ვინ, მერ მო−ველ შენს ა−რე−სა;
ცან, ცუ−დი−ა ეს სო−ფე−ლი, ძილ, ძილ−მან არ მასვე−ნა!
წილ, წა−მე−ბო, ე−სეც კმა−რა, ჭარ, ჭი−რა−დათ, ვიქ−მენ ხე−ლად;
ხან, ხილ−ვას−თან ე−და−რე−ბი, ჯან, ჯილ−ჯი−ყობ მარ−გა−ლიტ−სა;
ჰა−ე, ჵო−ე, როს გახ−შირ−და, ბე−სიკს ეს−მა შენგ−ნით ყე−ნა!