პოეტი
ხან უგ−ნუ−რი ვარ, ხან ბრძე−ნი,
ხან არც ი−სა ვარ, არც ი−სა!
გა−რე−მო−ე−ბის საყ−ვი−რი,
არც მიწი−სა ვარ, არც ცი−სა.
ნუ მკი−თხავ, მნა−ხო უგ−ნუ−რად,
ნურც გა−იკ−ვირ−ვებ ბრძნო−ბა−სა:
სულ სხვა ჰყავს ხე−ლი−სუ−ფა−ლი
ამ ჩემს გონება-გრძნობასა.
ეს გუ−ლი, სარ−კედ ქცე−უ−ლი,
ბუ−ნე−ბის ნათქვ−ხე−დი−ა,
მხო−ლოდ მის სა−ხეს გიჩ−ვე−ნებთ,
რა−საც შიგ ჩა−უ−ხე−დი−ა;
ე−ნაც მას ამ−ბობს, რაც სმე−ნას
სხვი−საგან გა−უ−გო−ნი−ა,
ან თვალს უ−ნა−ხავს და ჭკუ−ას
გაუზომ-აუწონია!
თქვენ რომ გგო−ნი−ათ, ის არ ვარ,
სხვებს რომ ჰგო−ნი−ათ, არც ი−სა!
შუ−ა−კა−ცი ვარ უბ−რა−ლო,
ხან მიწი−სა ვარ, ხან ცი−სა.
ხან არც ი−სა ვარ, არც ი−სა!
გა−რე−მო−ე−ბის საყ−ვი−რი,
არც მიწი−სა ვარ, არც ცი−სა.
ნუ მკი−თხავ, მნა−ხო უგ−ნუ−რად,
ნურც გა−იკ−ვირ−ვებ ბრძნო−ბა−სა:
სულ სხვა ჰყავს ხე−ლი−სუ−ფა−ლი
ამ ჩემს გონება-გრძნობასა.
ეს გუ−ლი, სარ−კედ ქცე−უ−ლი,
ბუ−ნე−ბის ნათქვ−ხე−დი−ა,
მხო−ლოდ მის სა−ხეს გიჩ−ვე−ნებთ,
რა−საც შიგ ჩა−უ−ხე−დი−ა;
ე−ნაც მას ამ−ბობს, რაც სმე−ნას
სხვი−საგან გა−უ−გო−ნი−ა,
ან თვალს უ−ნა−ხავს და ჭკუ−ას
გაუზომ-აუწონია!
თქვენ რომ გგო−ნი−ათ, ის არ ვარ,
სხვებს რომ ჰგო−ნი−ათ, არც ი−სა!
შუ−ა−კა−ცი ვარ უბ−რა−ლო,
ხან მიწი−სა ვარ, ხან ცი−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ილაპარაკეთლილი ნუცუბიძე |
 |
დედა ენაგიორგი ლეონიძე |
 |
წუხელი, ღამით ქარი დაჰქროდაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
|
მარმარილოგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე გადმოვკიდეანა კალანდაძე |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შორიდგანალექსანდრე ორბელიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ავადმყოფიაკაკი წერეთელი |
|
ალექსანდრე ჭავჭავაძის საფლავზედაკაკი წერეთელი |
|
რომელი საათია?გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხმა კატამონთანირაკლი აბაშიძე |
 |
ტყუილი თუ მართალიგივი ჭიჭინაძე |
