kids.ge logo

სოფლისა წესი ასეა

ფავორიტებში დამატება
სოფ−ლი−სა წე−სი ა−სე−ა:
ჩვენ წა−ვალთ, სხვა−ნი რჩე−ბი−ან;
მკვდრე−ბის მა−გივ−რად მა−ლედ−ვე
მე−ო−რე−ე−ბი ჩნდე−ბი−ან.
სი−ცო−ცხლეს სი−ცო−ცხლე უყ−ვარს,
ეს მი−ტომ დად−ვა წე−სა−და;
სიკვ−დი−ლი გა−უ−ჩე−ნი−ა
მას თა−ვის გა−საკ−ვე−ბა−და.
იმი−ტომა სძულს უ−ძუ−ლუ−რი,
ვით ტან−საც−მე−ლი ძვე−ლი−ა:
რომ უყ−ვარს ნორ−ჩი, ა−ხა−ლი,
მით და−იმშ−ვე−ნოს წე−ლი−ა.
და−ვი−ხო−ცე−ბით, სიყ−ვა−რულს
სა−კუ−თარს, ნა−დებს გუ−ლა−და,
ვკარ−გავთ პი−რა−დად და ვფიქ−რობთ
საქ−ვეყ−ნოდ დაკარგუ−ლა−და.
მკვდარ−ნი ვე−კარგ−ვით სიყ−ვა−რულს,
ის ი−სევ რჩე−ბა ცხოვ−ლა−და,
დაფ−რი−ნავს, რო−გორც ფარ−ვა−ნა,
სა−ა−მო, კარ−გი ყოვ−ლა−და,
გუ−ლის ძგე−რა აქვს სა−მე−ფოდ,
ვნე−ბათ ღელ−ვა ჰყავს მშობ−ლა−და.
ცო−ცხლებს უძ−გე−რებს კვლავ გულ−სა,
შიგ ია-ვარდის მრგვე−ლი−ა,
ი−მის−გან ჰყვი−რის ი−რე−მი,
მი−სით დაფ−რი−ნავს შვე−ლი−ა;
მის−გა−ნა გა−ლობს ბუ−ლუბ−ლი,
მისგ−ნით−ვე მწვა−ნობს ვე−ლი−ა,
ი−მის−გან ხა−რობს ბუ−ნე−ბა -
უ−კა−ნასკ−ნე−ლი მწერია…
ზღვა−ში ი−ღუპ−ვის ჭა−ბუ−კი,
თა−ვის სატრ−ფოსთ−ვის ხე−ლი−ა.
დი−დე−ბა ქვეყ−ნის შე−მომქ−მედს,
რა კარ−გად და−უ−წე−რი−ა!..

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მუტრუკი მიტომ მუტრუკობსმუტრუკი მიტომ მუტრუკობს, დედა ჰყოლია ვირიო. კაცი ბეჩავის მჩაგრავი სად გაგონილა გმირიო! გაიგე ავი და კარგი...უნუგეშო ყოფნაიას, ბნელს ხევში მოსულსა, დიდი ჭანდრები ჰფარავდა, ეწადა დიდხანს სიცოცხლე, წადილს აღარა ჰმალავდა: ინაბებოდ...ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტსმშვიდობა შენს ნეშტს, მგოსანო, ქართლისა წყლულთა მოზარე, მშვიდობა, სულო ძლიერო, თავის სამშობლოს მოყვარე!.. ...ის კი არ არის ბიჭობაის კი არ არის ბიჭობა, რო გამაგრებდნენ, ჰმაგრობდე. ბიჭს მაშინ დაგიძახებდი, თავისთავადა ჰვარგობდე. არც ის მ...იმედი საზიკაულიჯავრი ჰკლავს საზიკაულსა, შადედებული შხამითა, ცრემლი არ მოსდის თვალებზე, გვაეჭვიანებს ამითა... რკინის გული...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026