მე სული ჩემი ფეშქაშად
შენთ−ვის−ცა შე−მი−წი−რი−ა.
შენს სიყ−ვა−რულ−ზე სიკვ−დიდმ−დე
მაქვს გა−სა−ტა−ნი პი−რი−ა.
და−ო, შენც ი−ცი, შორს მყოფ−სა
მაჭკ−ნობს უხს−ნე−ლი ჭი−რი−ა.
პავ−ლე სწერს მო−ცი−ქუ−ლი−ცა:
"სჯუ−ლი არს სიყ−ვა−რუ−ლი−ა".
მცი−რე−დი−ღა მაკლს სიკვ−დილ−სა!..
ეს არს, მო−ვი−და ჟა−მი−ა!..
ტი−ლოს ვმზერ ჩე−მად პე−რან−გად!..
მი−წას მი−თხრი−ან!.. ვა-მეა!
ვინ და−მი−ტი−რებს? არ−ვინ მიცვს,
არ−ვის აქ ცრემლ−თა ნა−მი−ა!..
ო−დეს ვეს−ტუმ−რო მი−წასა,
გახ−სოვ−დე მა−შინ - ძა−მი−ა!
თვა−რა ამ სო−ფელს ზილ−ვა−სა
არ ვე−ლი შენ−სა, ჰე და−ო!
ფრთე−ნი ა−რა მაქ - ავფ−რინ−დე,
მო−ვი−დე სწრა−ფით შენდა−ო.
[........
............] ხედა−ო.
ბე−დით−მა ბა−დემ შე−მიც−ვა.
უ−გა[...........]
მე−გო−ბარ−თა−გან ძულ−ვი−ლი
დი−ა ვი−ქე−ნი ი−ა−ვარ.
პირ−ველ ვარ დებრ−ვე მე−სურ−ვე;
ახ−ლა მქნეს ვი−თა ი−ა−ვარ.
შეყ−როლ−დენ ჩემ−გან და დალ−პენ;
გან−მაგ−დეს, ვი−თა ჭი−ა ვარ.
მსწრაფლ მო−მი−ძუ−ლეს ყვე−ლა−ყამ;
ცრემ−ლი−თა და−ნა−ტი−ა ვარ!
ჭირ−სა შევს−წუხ−დე მა−ლი−ად, -
რა ა−რის ე−სე კა−ცო−ბა?!
პი−რუ−ტყვი უ−ღელ ში−ნა სწუხს, -
მი−სი მექმ−ნე−ბა მსგავ−სო−ბა;
ბო−ლოს სა−ძო−ვარს მი−უშ−ვან, -
ა−ღარც მას ახ−სოვს მგზავ−რო−ბა.
პირ−ველ ჭირს განვ−ლით ყოვე−ლი,
მე−რე მოგ−ვე−ცეს ხა−რო−ბა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარეთ ბავშვს, იპოვოს ჰობი, რომელიც მას მოსწონს და რომელშიც ის კარგად გამოდის.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მაღვიძარა მამლაყინწამანანა ტონია |
 |
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქეთინო, გამოიცანი!ნოდარ დუმბაძე |
 |
მერანინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
სპილოს დიეტანათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
მოდელი წერონუნუ ჯანელიძე |
 |
ის კი არ არის ბიჭობავაჟა–ფშაველა |
 |
რად ტირი, საფრთხობელაო?ნუნუ კერესელიძე |
 |
მოგშორდი სულსაბესიკი |
|
დედიკოს ვფიცავარნოდარ დუმბაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
სიკვდილი გმირისავაჟა–ფშაველა |
|
ცხოველთა აღლუმიმანანა ტონია |
|
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
ბუნების გლოვავაჟა–ფშაველა |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
