ვიცანი, ღმერთო, სამყარო
ეს შე−ნი და−ნა−ბა−დე−ბი, -
ი−მი−სი ავლა-დიდება
და შიგ საგ−ძა−ლი ნა−დე−ბი;
მბო−ჭავს, არ მა−თა−ვი−სუფ−ლებს
გარს შე−მორ−ტყმუ−ლი ბარ−დე−ბი;
დღეს გულ−სა−ცა სწვავს, კუჭ−სა−ცა
გუ−შინ ნა−ჭა−მი ქა−დე−ბი.
რად გვინ−და, ნე−ტავ, სი−ცო−ცხლე,
ეს ა−მო−დე−ნა ამ−ბე−ბი,
თავ−ში სი−ცი−ლი, მოლ−ხე−ნა,
ბო−ლოს - ვა−ი და დარ−დე−ბი!
გან−გე−ბის სა−თა−მა−შო−და,
გა−სარ−თო−ბად ვართ გამხდ−რე−ბი;
ერ−თი−ა, თუნ−და ჩვენ ვიყვ−ნეთ
და თუნ−და მინდვ−რის თაგ−ვე−ბი:
გა−ვე−რან−დე−ბა ერ−თხე−ლაც
ტურ−ფად შემ−კუ−ლი ბა−ღე−ბი,
ჩა−მო−ინგ−რე−ვა დარ−ბა−ზი
და სრა-სახლების თა−ღე−ბი;
ცრემლს და−უ−წყე−ბენ ფრქვე−ვა−სა
დღეს მოლ−ხი−ნა−რი ბალ−ღე−ბი.
ა−მას ბჭობს, ვისც ა−ბა−რი−ა
გან−გე−ბის ბჭე−თა სა−ღე−ბი.
ა−სე−ა, ვი−ცით კარ−გა−და,
ამ წუ−თი−სოფ−ლის თვი−სე−ბა,
ვე−რა−ფერს ვი−ზამთ ო−მი−თა,
ა−რას გვიშ−ვე−ლის გი−ნე−ბა,
ქრთა−მი და ხვეწნა-მუდარა,
ხმალ-ზარბაზნების ღი−რე−ბა,
დი−დი ჭკვა, გა−მოც−დი−ლე−ბა,
ქვე−ლო−ბის გა−მო−ჩი−ნე−ბა.
გან−გე−ბის გა−სარ−თობ−ნი ვართ
ჩვე−ნის ჭი−რით და ლხი−ნი−თა,
ა−მის მეტს ვერ თუ შესძ−ლებ−და,
ღმერთ−მა ი−ნე−ბა ი−მი−თა -
დაგვ−ღა−ლოს, ოფ−ლი გვა−დი−ნოს,
მე−რე გაგ−ვაძ−ღოს ძი−ლი−თა,
რომ ბო−ლოს სიტკ−ბო ვი−გე−მოთ
გამსჭ−ვა−ლუ−ლებ−მა ჭი−რითა.
ალ−ბათ, ა−სე სჯობს, ჩვენ ვცდე−ბით,
ვერ ვსა−ზღვრავთ ჩვე−ნის ტვი−ნი−თა
ი−მას, რაც წარ−მოს−დინ−დე−ბა
სიწ−მინ−დის ჭურჭ−ლის პი−რი−თა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დააწესეთ წესი: „გაჯეტები სკოლაში არა“
შეზღუდეთ გაჯეტების გამოყენება სკოლაში, თუ ეს არ არის საჭირო სწავლისთვის.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ფალავნებიირაკლი გოგოლაური |
 |
მე სული ჩემი ფეშქაშადბესიკი |
 |
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
|
აღმართ-აღმართაკაკი წერეთელი |
 |
სამი კნუტიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
წელიწადის ოთხი დროსოფია ბარშოვა |
|
მუშურიაკაკი წერეთელი |
 |
*** (ათხოვებენ კუს სპილოზე)ქეთევან კვიტატიანი |
 |
მრავალ-მრავალ ახალ წელსმორის ფოცხიშვილი |
 |
ცხრა ძმა ხერხეულიძელადო ასათიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
„ადიდასისგან“ იმედგაცრუებამანანა ტონია |
|
ბაკურიანიმანანა ტონია |
 |
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მხედართა ძველი სიმღერავაჟა–ფშაველა |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
