kids.ge logo

გაზაფხული

ფავორიტებში დამატება
ბუ−ნე−ბამ გა−მო−იღ−ვი−ძა,
ად−გა, გა−ცო−ცხლდა მკვდა−რი−ა...
ძლივს სა−ა−მუ−რი და−მე−ცა
ცი−ვი ცი−უ−რი ცვა−რი−ა.

თოვ−ლი დამდ−ნა−რა მთა−ზე−და,
ხე−ვებ−ზე მოჰ−ყეფს ღვა−რი−ა,
ა−ქეთ ა−რაგ−ვი აყ−ვირ−და,
ი−ქით ბანს აძ−ლევს მტკვა−რი−ა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ერეკლეს სიზმარიომ-გადახდილსა პატარა კახსა ასპინძის ველზე დაღლილს ეძინა, თავი მიეყრდნო უნაგირზედა, ტანზე ნაბადი გადაეფინა...ბუნების გლოვაΙ მთათ გული, დაწყლულებული დახოცილ შვილთა მზერითა, ერთმანერთს მისწებებია, წყენა გაზდილა წყენითა. დაღვრილი ...ნუგეში მგოსნისავნუგეშობ, სწორედ სანუგეშოცა: გულზე მედება ცეცხლის გენია, ქვეყნის სარგოდა ფიქრით გამსჭვალულს ავი მე არა ჩა...ერთხელც იქნება, მოვკვდებიერთხელც იქნება, მოვკვდები, მივებარები მიწასა, _ გულსა და გრძნობას შაურევ ცივის სამარის ქვიშასა... ჩემს გუ...ხევზედ მიდიან ნისლებიხევზედ მიდიან ნისლები, გაჩქარებულნი, მღერითა. როგორ ხარობენ ტივლები, რომ მიწას ჰფარვენ ბნელითა! ვეღარას ვ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026