kids.ge logo

გაზაფხული

ფავორიტებში დამატება
ბუ−ნე−ბამ გა−მო−იღ−ვი−ძა,
ად−გა, გა−ცო−ცხლდა მკვდა−რი−ა...
ძლივს სა−ა−მუ−რი და−მე−ცა
ცი−ვი ცი−უ−რი ცვა−რი−ა.

თოვ−ლი დამდ−ნა−რა მთა−ზე−და,
ხე−ვებ−ზე მოჰ−ყეფს ღვა−რი−ა,
ა−ქეთ ა−რაგ−ვი აყ−ვირ−და,
ი−ქით ბანს აძ−ლევს მტკვა−რი−ა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

რუსთაველის ნეშტიმგოსანო საქართველოსავ, წამოიხედე ზეზედა, იხილე შენი სამშობლო, მიმოიარე მზეზედა. შენი ერისა ჭაბუკნი გიამბო...იმერეთსერთხანად ჩემო მძრახაო, ლიხს-აქათურო დედაო! გხედავ, რომ შამრიგებიხარ, მით შენთან სალამს ვბედაო. შაერთებულა...ნუმცა მსმენია სიკვდილინუმცა მსმენია სიკვდილი და ნუმც მინახავ ლომისა! ნუმც მინახია არწივი, შნო აღარ ჰქონდეს ომისა! ლომს ტახტი უდ...კახეთსმაღალ-ახადით გავხედავ, სამოთხეს კარი ეღება: ალავერდი სჩანს, კახეთი, ჩემის სამშობლოს შვენება; გულში ამოხდა...რამ შემქმნა ადამიანადრამ შემქმნა ადამიანად? რატომ არ მოვედ წვიმადა, რომ ვყოფილიყავი მუდამა ღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა, მიწაზე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026